''გონებით შენთან ვარ. აქ კიდევ მეუბნებიან, რა გათიშული დადიხარო. ალბათ, უჩემობას მიეჩვიე კიდეც. არადა, როგორ არ მინდა, ასე იყოს..."
მხოლოდ თეონა ქუმსიაშვილისა და გელა დაიაურის უახლოესმა ადამიანებმა იციან, როგორ განიცდიდა ხოლმე თეონა მეუღლესთან განშორებას, როგორ უყვარდა...
თეონას მეუღლე, გელა დღემდე ინახავს წერილებს, რომლებსაც თეონა სწერდა და რომლებშიც საოცრად დიდი სიყვარული და მონატრება იგრძნობა. ამ წერილებს მკითხველი პირველად გაეცნობა ჟურნალ "გზის" საშუალებით.
გთავაზობთ ამონარიდებს ამ წერილებიდან:
"ძალიან მენატრები, უსაშველოდ. ეს თავის ტკივილები არ მეშვება, ტვინი მემატება ალბათ. გონებით შენთან ვარ. აქ კიდევ მეუბნებიან, რა გათიშული დადიხარო. ალბათ, უჩემობას მიეჩვიე კიდეც. არადა, როგორ არ მინდა, ასე იყოს..."
"...გამირბენს ხოლმე ეჭვიანი ფიქრები და შიში იმისა, გეყვარები თუ არა ბოლომდე, იქამდე, სადაც ჩემი დასასრულია... ძალიან, ძალიან მიყვარხარ და კიდევ ერთხელ მადლობა უფალს ასეთი სიყვარულისთვის!.."
"შენგან სიშორემ ბევრი რამ მასწავლა, უპირველესად კი იმას მიმახვედრა, რომ უშენოდ ვეღარ ვიარსებებ!.. არ მინდა, დადარდიანდე. სადღაც გულის გულში მიხარია კიდეც შენი ტკივილამდე მონატრება, უსაზღვრო სიყვარული..."
თუ რას განიცდიდა ასე ძალიან თეონა და რატომ იყო სევდიანი, - ამის შესახებ ჟურნალ "გზის" 2 ნოემბრის ნომერში წაიკითხავთ.
წაიკითხეთ ასევე:
"მიშველე რამე, თეო... დამავიწყებინე სიყვარული... ან მოდი, ან წამიყვანე თქვენთან
"მიკვირს, როგორ ვარსებობ უშენოდ..." - გელა დაიაურის ემოციური მილოცვა გარდაცვლილ ცოლს