იმ პერიოდში, როცა ბავშვი ფეხზე დგება და სიარულს იწყებს, მისთვის გარემოს შეცნობა "გემოს გასინჯვით" ხდება. პატარა ყველაფერს პირისკენ მიაქანებს. სწორედ ამიტომ, ყველაზე ხშირად უცხო საგნების გადაყლაპვა 1-დან 5 წლამდე ასაკში ხდება. ამ ასაკში ბავშვი ჯერ ვერ აცნობიერებს საფრთხეს და ყველაფერს პირში იდებს, რაც ხელში მოხვდება.
პედიატრიულ პრაქტიკაში საკმაოდ ხშირია შემთხვევები, როცა ბავშვს საყლაპავში, კუჭში ან ნაწლავებში უცხო სხეული აღმოჩნდება. განსაკუთრებით რთული სიტუაციაა მაშინ, როცა უფროსებმა ვერ შეამჩნიეს მომენტი და ბავშვმა საგანი ჩუმად გადაყლაპა. ასეთი შემთხვევის უგულებელყოფამ შეიძლება სერიოზული გართულებები გამოიწვიოს, თუმცა ზოგჯერ მცირე ზომის და მომრგვალო საგნები ორგანიზმიდან ბუნებრივადაც გამოდის, ზიანის გარეშე.
ბავშვები ყველაზე ხშირად ყლაპავენ სათამაშოების მცირე დეტალებს, კონსტრუქტორის ნაწილებს, მონეტებს, ღილაკებს, მრგვალ ელემენტებს (ბატარეებს) და მაგნიტებს. განსაკუთრებით სახიფათოა ელემენტები — კუჭში მოხვედრისას შეიძლება გამოყოს ქიმიური ნივთიერებები და ლორწოვანი გარსის დამწვრობა გამოიწვიოს. მძიმე შემთხვევებში ეს შესაძლოა კუჭის კედლის დაზიანებამდე და სიცოცხლისთვის საშიშ მდგომარეობამდეც მივიდეს.
არანაკლებ საფრთხის შემცველია მაგნიტური ბურთულები. თუ რამდენიმე მაგნიტი ერთმანეთზე მიეწება და ნაწლავებში მოხვდება, შესაძლოა ნაწლავის გაუვალობა და ანთებითი გართულებები გამოიწვიოს, რაც სასწრაფო სამედიცინო ჩარევას მოითხოვს.
საფრთხის ნიშნები შეიძლება იყოს:
უეცარი და აუხსნელი ტირილი
ყლაპვის გაძნელება
საკვებზე უარი
ღებინება ჭამის შემდეგ
მუცლის ტკივილზე ჩივილი
ასეთ შემთხვევაში დიდი ალბათობით უცხო სხეული საყლაპავში ან კუჭშია მოხვედრილი და საჭიროა ექიმთან დაუყოვნებლივი კონსულტაცია.
თუ არსებობს ეჭვი, რომ უცხო საგანი უკვე ნაწლავებშია, როგორც წესი, ტარდება რენტგენოლოგიური კვლევა. შედეგების მიხედვით მიიღება გადაწყვეტილება — საჭირო არის საგნის ამოღება (მაგალითად, მაგნიტების შემთხვევაში) თუ შესაძლებელია დაკვირვება, რათა გაირკვეს, გამოვა თუ არა ის ორგანიზმიდან ბუნებრივად.
ბავშვებში უცხო სხეულის ამოღება, როგორც წესი, ტარდება სედაციის პირობებში — მედიკამენტოზური ძილის დროს. თუ განვითარდა გართულება, როგორიცაა ანთება ან კედლის დაზიანება, ბავშვი აუცილებლად რჩება სტაციონარში დაკვირვებისთვის. სიცოცხლისთვის საშიშ სიტუაციებში შესაძლოა საჭირო გახდეს გადაუდებელი ქირურგიული ოპერაციაც.
თუ პროცედურა გართულების გარეშე დასრულდა, რეაბილიტაცია ჩვეულებრივ მოკლეა. ზოგ შემთხვევაში რეკომენდებულია საკონტროლო კვლევა, რათა დარწმუნდნენ, რომ კუჭში ან ნაწლავებში ანთების კერები არ დარჩა.