რა კავშირია სისუფთავესა და იმუნიტეტს შორის - რომელია სწორი მიდგომა - მშობლები

ფრაზა „სისუფთავე ჯანმრთელობის საწინდარია“ ბევრისთვის ბავშვობიდან ნაცნობი ჭეშმარიტებაა. მშობლები ხშირად ცდილობენ, მაქსიმალურად დაიცვან ბავშვი მიკრობებისგან: მდუღრავენ ჭურჭელს, მუდმივად უსუფთავებენ ხელებს ანტიბაქტერიული ხელსახოცებით და ცდილობენ გარემო თითქმის სტერილური გახადონ. თუმცა პედიატრები სულ უფრო ხშირად საუბრობენ იმაზე, რომ გადაჭარბებული სისუფთავე ბავშვისთვის სასარგებლო ყოველთვის არ არის.

რამდენად საჭიროა თანამედროვე სამყაროში ის ინსტინქტები, რომლებიც კაცობრიობას ათასობით წლის წინ გადარჩენაში ეხმარებოდა?

რატომ ჩამოგვიყალიბდა ზიზღი?

უძველეს დროში ზიზღი გადარჩენის მექანიზმი იყო. გაფუჭებულ საკვებთან, მკვდარ ცხოველთან ან აყროლებულ უცნობ ნივთთან შეხება რეალურ საფრთხეს წარმოადგენდა. ვინც ერიდებოდა ასეთ კონტაქტს, უფრო ხშირად გადარჩებოდა. ასე ჩამოყალიბდა ბუნებრივი ზიზღი ჭუჭყისა და პოტენციური საფრთხის მიმართ.

დღეს ჩვენ ვიცით, რომ ბევრ ასეთ საფრთხეს მიკრობები იწვევს. ამიტომ სრულიად ბუნებრივია, რომ არც ჩვენ და არც ჩვენი შვილები არ უნდა ვეხებოდეთ აშკარად ბინძურ ან სახიფათო საგნებს. თუმცა აქ ჩნდება კითხვა — სად გადის ზღვარი გონივრულ სიფრთხილესა და გადაჭარბებულ სტერილურობას შორის?

ბავშვი და მიკრობები: ნორმალური კონტაქტი აუცილებელია

ბავშვები ბუნებრივად იკვლევენ სამყაროს: ეხებიან მიწას, ზოგჯერ პირში იდებენ უცხო საგნებს, ინტერესით აკვირდებიან ყველაფერს. უმეტეს შემთხვევაში ეს არ იწვევს დაავადებას. ბავშვის ორგანიზმი ყოველდღიურად ხვდება მიკრობებს და სწორედ ამ პროცესში ყალიბდება იმუნური სისტემა.

იმუნოლოგიურად ჯანმრთელი ბავშვისთვის უმნიშვნელო რაოდენობის მიკრობებთან კონტაქტი, როგორც წესი, საფრთხეს არ წარმოადგენს. პირიქით — სრულიად სტერილურ გარემოში გაზრდილ ბავშვს შეიძლება მომავალში უფრო სუსტი იმუნური რეაქციები ჰქონდეს.

რატომ არ არის საჭირო ანტიბაქტერიული საშუალებების ბოროტად გამოყენება?

ბოლო წლებში ექიმები აქტიურად აკრიტიკებენ ანტიბაქტერიული საპნების, გელებისა და სპრეების უკონტროლო გამოყენებას. ასეთი პროდუქტები ხშირად შეიცავს ნივთიერებებს, რომლებიც ფაქტობრივად ანტიბიოტიკების მსგავსად მოქმედებს. შედეგად, მიკროორგანიზმები სწავლობენ მათ წინააღმდეგ გამძლეობას.

ეს ნიშნავს, რომ მაშინ, როცა ანტიბიოტიკი რეალურად დაგვჭირდება — მაგალითად, სერიოზული ინფექციის დროს — მისი ეფექტიანობა შეიძლება შემცირებული იყოს. გარდა ამისა, ანტიბაქტერიულმა კომპონენტებმა შეიძლება ალერგიული რეაქციებიც გამოიწვიოს, რის გამოც ზოგ ქვეყანაში მათი გამოყენება მკაცრად არის შეზღუდული.

სტერილობა და ჯანმრთელობა

ასეპტიკისა და ანტისეპტიკის წესები აუცილებელია სამედიცინო დაწესებულებებში, სადაც მაღალი რისკის ინფექციებთან აქვთ საქმე. თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ იგივე პირობები უნდა შევქმნათ სახლში. ჭურჭლის დამდუღვრა, საწოვრების სტერილიზაცია და ყველაფრის გაუთავებელი დეზინფექცია ჩვეულებრივ ოჯახში საჭირო არ არის.

საყოფაცხოვრებო პირობებში საკმარისია ჩვეულებრივი წყალი და სტანდარტული სარეცხი საშუალება. ორგანიზმს სჭირდება კონტაქტი გარემოს მიკროფლორასთან, რათა სწორად ჩამოყალიბდეს იმუნური პასუხი.

ჯანსაღი დამოკიდებულების 6 ძირითადი პრინციპი

1. არ არის საჭირო ბოთლების, საწოვრებისა და სათამაშოების სტერილიზაცია — საკმარისია მათი ჩვეულებრივი გარეცხვა გამდინარე წყალში.

2. ჩვილის ბანაობა გადადუღებულ წყალში და თეთრეულის ორივე მხრიდან გაუთოება აუცილებელი არ არის.

3. მოერიდეთ ანტიბაქტერიული საპნის გამოყენებას ყოველდღიურ ჰიგიენაში.

4. ნუ შეშინდებით, თუ ბავშვმა ჩვეულებრივ გარემოში რაიმე არასტერილური საგანი მოილოკა — ინფექციის რისკი უმეტეს შემთხვევაში ძალიან დაბალია.

5. სიცოცხლის პირველ წელს ეცადეთ, ბავშვი ნაკლებად ატაროთ ხალხმრავალ ადგილებში, სადაც მრავალი განსხვავებული მიკრობული გარემო იკვეთება.

6. აუცილებელ საზოგადოებრივ სივრცეებში (მაგალითად, პოლიკლინიკაში) ბავშვი არ უნდა იყოს იატაკზე ან ფეხების დონეზე, რადგან იქ ჰაერში მტვრისა და ქიმიური ნაწილაკების კონცენტრაცია მაღალია.

სისუფთავე მნიშვნელოვანია, მაგრამ ზომიერება — კიდევ უფრო. ბავშვის ჯანმრთელობა არ საჭიროებს სტერილურ გარემოს. გონივრული ჰიგიენა, ზედმეტი შიშების გარეშე, ეხმარება ორგანიზმს ბუნებრივად განვითარდეს და იმუნურმა სისტემამ საკუთარი საქმე სწორად შეასრულოს.