როცა ბავშვს მათემატიკა უჭირს - მეცნიერებმა ზუსტი მიზეზი იპოვეს და მშობლებს ყველაზე სწორ მეთოდს სთავაზობენ - მშობლები

როცა ბავშვს მათემატიკა უჭირს - მეცნიერებმა ზუსტი მიზეზი იპოვეს და მშობლებს ყველაზე სწორ მეთოდს სთავაზობენ

2026-02-24 10:28:32+04:00

ხშირად გვგონია, რომ თუ ბავშვს მათემატიკა უჭირს, პრობლემა მხოლოდ იმაშია, რომ ვერ იგებს რიცხვებს, ვერ იმახსოვრებს წესებს ან გამოთვლა უჭირს. თუმცა Stanford University-ის მკვლევრებმა დაადგინეს, რომ საკითხი ბევრად უფრო ღრმა და მრავლისმომცველია.

მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ ის, რამდენად კარგად ესმის ბავშვს რიცხვები და მოქმედებები, არამედ როგორ იქცევა, როცა შეცდომას უშვებს და პასუხს ვერ იღებს;

  • ამჩნევს თუ არა საკუთარ შეცდომას;

  • ცდილობს თუ არა განსხვავებული გზით ამოხსნას;

  • ცვლის თუ არა სტრატეგიას, თუ იგივე მეთოდს იმეორებს.

მაგალითად, თუ ბავშვმა არასწორი პასუხი მიიღო და შემდეგ ისევ ზუსტად იმავე გზით ცდილობს ამოხსნას, ტვინი ვერ „სწავლობს“ საკუთარ შეცდომას და მასზე დაყრდნობით ახალ გამოცდილებამდე ვერ მიდის. ხოლო ბავშვები, რომლებსაც მათემატიკა უკეთ გამოსდით, ჩვეულებრივ ასე მოქმედებენ: ამჩნევენ შეცდომას, ცვლიან მიდგომას, ცდიან სხვა სტრატეგიას

ამ უნარს კოგნიტიური მოქნილობა ეწოდება — აზროვნების სწრაფად გადართვის და ადაპტაციის უნარი.

კვლევა ამბობს, რომ ზოგ ბავშვში სირთულე შეიძლება სწორედ ამ ნაწილში იყოს — ტვინის იმ მექანიზმებში, რომლებიც აკონტროლებენ შესრულებას, აფიქსირებენ შეცდომას, კარნახობენ ადამიანს: „სცადე სხვანაირად“.

ამიტომ პრობლემა მხოლოდ „რიცხვების ვერგაგებაში“ არ არის. შეიძლება ბავშვს ზოგადად უჭირდეს:

  • შეცდომებზე სწავლა,

  • სტრატეგიის შეცვლა,

  • ახალი ინფორმაციის სწრაფად გათვალისწინება.

ეს განმარტება ძალიან მნიშვნელოვანია, რადგან ასეთ შემთხვევაში დახმარების გზაც იცვლება. მხოლოდ მეტი ამოცანის ამოხსნა არ კმარა — საჭიროა ბავშვთან მუშაობა შეცდომის გაანალიზებაზე, აზროვნების მოქნილობაზე და პრობლემის სხვადასხვა გზით გადაჭრის სწავლაზე.

როგორ ჩატარდა კვლევა?

ექსპერიმენტში ბავშვებს სთავაზობდნენ მარტივ დავალებებს სიდიდეების შედარებაზე.

  • ერთ შემთხვევაში მათ უნდა დაედგინათ, რომელი რიცხვი იყო მეტი — მაგალითად, 4 თუ 7.

  • სხვა შემთხვევაში უნდა აერჩიათ, რომელ ჯგუფში იყო მეტი წერტილი — რაც რაოდენობის სწრაფ შეფასებას მოითხოვდა, სიმბოლოების გამოყენების გარეშე.

ასეთი მიდგომა მკვლევრებს საშუალებას აძლევდა შეემოწმებინათ როგორც რიცხვითი ნიშნების ცოდნა, ისე რაოდენობის საბაზისო აღქმა.

თუმცა მეცნიერები მხოლოდ სწორ და არასწორ პასუხებს არ აკვირდებოდნენ. მათ მათემატიკური მოდელის დახმარებით გააანალიზეს, ცვლიდა თუ არა ბავშვი სტრატეგიას შეცდომის შემდეგ და რამდენად სტაბილურად მოქმედებდა დავალებების შესრულებისას.

რა აჩვენა კვლევამ?

შედეგებმა აჩვენა, რომ მათემატიკაში სირთულეების მქონე ბავშვები გაცილებით იშვიათად ცვლიდნენ სტრატეგიას არასწორი პასუხის შემდეგ.

მიუხედავად იმისა, რომ ისინი სხვადასხვა ტიპის შეცდომას აწყდებოდნენ, მათი მიდგომა თითქმის უცვლელი რჩებოდა. სწორედ აზროვნების მოქნილი კორექტირების უუნარობა აღმოჩნდა მთავარი განსხვავება მათსა და იმ თანატოლებს შორის, ვისაც მათემატიკაში ტიპური უნარები აქვს განვითარებული.

რა ხდება ტვინის დონეზე?

იმის გასარკვევად, რა მექანიზმები მოქმედებს ტვინში, მკვლევრებმა ნეიროვიზუალიზაციის მეთოდები გამოიყენეს. სკანირების შედეგად გამოვლინდა, რომ გამოხატული სირთულეების მქონე ბავშვებში შემცირებული იყო აქტივობა იმ უბნებში, რომლებიც პასუხისმგებელია დავალების შესრულების კონტროლსა და ქცევის კორექტირებაზე.

ეს ზონები დაკავშირებულია „კოგნიტიურ კონტროლთან“ — უნართან, რომელიც მოიცავს:

  • შეცდომების აღმოჩენას,

  • სტრატეგიის შეცვლას,

  • ახალი ინფორმაციისადმი ადაპტაციას.

უფრო მეტიც, ამ უბნებში აქტივობის დონე საშუალებას იძლეოდა წინასწარ განესაზღვრათ, ექნებოდა თუ არა ბავშვს მათემატიკური ნიჭი თუ არა. ეს მიუთითებს, რომ ტვინის მუშაობის განსხვავებები მნიშვნელოვან როლს თამაშობს სასწავლო სირთულეების ფორმირებაში.

პრობლემა მხოლოდ მათემატიკას არ ეხება

კვლევის ხელმძღვანელის, ჰესანგ ჩანგის თქმით, აღმოჩენილი თავისებურებები შესაძლოა მხოლოდ მათემატიკით არ შემოიფარგლებოდეს.

მისი განმარტებით, აღნიშნული დარღვევები შეიძლება ასახავდეს უფრო ზოგად კოგნიტიურ პროცესებს, რომლებიც დავალების შესრულების მონიტორინგსა და ქცევის ადაპტაციას უკავშირდება სწავლის პროცესში.

რა იგეგმება მომავალში?

კვლევის ავტორები მოდელის უფრო ფართო და მრავალფეროვან გამოყენებას გეგმავენ, მათ შორის იმ ბავშვებზე, რომლებსაც სხვა ტიპის სასწავლო სირთულეები აქვთ.კვლევა კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს, რომ სასწავლო პრობლემების გაგება მხოლოდ ცოდნის დონის შეფასებით შეუძლებელია — მნიშვნელოვანია გავითვალისწინოთ, როგორ სწავლობს ბავშვი შეცდომებზე და რამდენად მოქნილია მისი აზროვნება.

რა უნდა გააკეთონ მშობლებმა

სტენფორდის უნივერსიტეტის კვლევის შედეგები მშობლებისთვის მნიშვნელოვან მინიშნებას იძლევა: თუ ბავშვს მათემატიკა უჭირს, პრობლემა ყოველთვის რიცხვების არგაგებაში არ უნდა ვეძებოთ. ხშირად სირთულე იმაშია, რომ ბავშვს უჭირს შეცდომის დანახვა, მისგან სწავლა და აზროვნების სტრატეგიის შეცვლა. ამიტომ მთავარი აქცენტი მხოლოდ მეტი ამოცანის ამოხსნაზე ან წესების დაზეპირებაზე არ უნდა გაკეთდეს. გაცილებით ეფექტურია, როცა მშობელი ეხმარება ბავშვს გააანალიზოს, სად დაუშვა შეცდომა და რატომ, და სთავაზობს სცადოს სხვა გზა — მაგალითად, ამოცანის ნაწილებად დაშლა, დახატვა ან საკუთარი აზრის ხმამაღლა ახსნა. მნიშვნელოვანია, რომ ბავშვმა შეცდომა აღიქვას არა როგორც მარცხი, არამედ როგორც სწავლის ნაწილი. ემოციურად უსაფრთხო გარემო და პროცესზე ორიენტირებული წახალისება — როცა ქება ეხება ძალისხმევასა და ფიქრის მცდელობას და არა მხოლოდ სწორ პასუხს — ხელს უწყობს კოგნიტიური მოქნილობის განვითარებას. თუ სირთულე მუდმივი და გამოკვეთილია, სასარგებლო შეიძლება იყოს სპეციალისტის ჩართვაც, რადგან აზროვნების მოქნილობა და თვითკონტროლის უნარები განვითარებადია და მიზანმიმართული მუშაობით შესაძლებელია მათი გაძლიერება.

დაჩი ნანობაშვილი განმარტავს, რატომ არ უყვართ ბავშვებს მეცადინეობა და როგორ შევუწყოთ ხელი მოსწავლის მოტივაციას
მათემატიკას არა თეორიულად, არამედ მექანიკური დამახსოვრებით ვასწავლით, რაც აბსურდი და წარმოუდგენელია... მთავარი შეცდომა არის დუმილი იმ ყველაფერზე, რაც ჩვენს საგანმანათლებლო სისტემაში ხდება