"ვმუშაობ რამდენიმე თეატრში, ვაქირავებ მანქანას, ვიხდი სესხებს, კომუნალურებს, ვარ მარტოხელა დედა..." - ნინო მუმლაძის გულწრფელი მიმართვა გამომწერებს - მშობლები

მსახიობი ნინო მუმლაძე, რომელიც მარტოხელა დედაა, სოციალურ ქსელში ვიდეოს აქვეყნებს და გამომწერებს გულახდილად უამბობს, თუ როგორია მისი გრაფიკი, სამუშაო დღე, რამდენ რამესთან უწევს დღის განმავლობაში გამკლავება. შესაბამისად, ასე პასუხობს უამრავი ადამიანის შეკითხვას, რატომ არ არის ინფლუენსერი და რატომ არ დებს ტიკტოკზე იუმორისტულ ვიდეოებს.

ნინომ ცოტა ხნის წინაც ისაუბრა ვრცლად ამ თემებზე და პირველად განაცხადა საჯარო სივრცეში, რომ მარტოხელა დედაა.ნინოს თქმით, საკმაოდ დატვირთული რეჟიმი აქვს, რაც დეკრეტიდან გავიდა, ერთდროულად რამდენიმე თეატრში მუშაობს, პატარა რონის აღზრდაში კი დედა და დეიდა ეხმარებიან:

- ...არც ერთ ინტერვიუში საჯაროდ არ მილაპარაკია, მაგრამ მარტოხელა დედობა მართლა ორმაგი პასუხისმგებლობაა. გინდა, არ გინდა, არის მომენტები, როცა გიწევს შეითავსო როგორც დედის, ისე მამის როლი, ფიზიკურადაც ისეთი რაღაცები უნდა აკეთო. მაგალითად, სახლში რომ მოვდივარ, სულ მიწევს რაღაცების წამოღება - საკვები, წყალი, ბავშვის საფენები, გადმოვდივარ მანქანიდან და მძიმე პარკები მიჭირავს ერთ ხელში, მეორე ხელში მანქანის გასაღები, სადარბაზოს ჩიპი, ხურდა და ა.შ. ვფიქრობ ხოლმე, რომ რა რთულია, რომ ამ ყველა რუტინასთან ერთად, დედა იყო და ეს ყველაფერი სახლში ზიდო. მერე მახსენდება, რომ წესით ამას მამები აკეთებენ. თუმცა ხშირად სახლში მყოფი მამებიც არ აკეთებენ ბევრ რამეს. ხშირად დედა იღებს მეტს საკუთარ თავზე, თუნდაც მეუღლე სახლში ჰყავდეს. ბევრ კარგ მამასაც ვიცნობ და ყველას ერთ ქვაბში ვერ მოვხარშავთ, თუმცა ძირითადად ასეა. შეიძლება, ეპოქის სენია, კაცები გავაზარმაცეთ ქალებმა, დღეს ქალი ძალიან რეალიზებულია, ქალს შეუძლია, ელემენტარული შემოსავალიც იქონიოს, ამავდროულად ისევ იმ დოზით ცდილობს, სახლშიც აქტიური იყოს და ყველაფერი აკეთოს და კაცმა ცოტათი ფუნქცია დაკარგა.

სამწუხაროდ, ძალიან ცოტა დრო მრჩება საკუთარი შვილისთვის და ამას ძალიან განვიცდი. რომ არა ჩემი ოჯახის წევრები, დედა და დეიდა, დედა განსაკუთრებით, რომელიც საერთოდ აღარ გავიდა სამსახურში ჩემი მშობიარობის მერე, არ ვიცი, რა მეშველებოდა. დედაჩემი ზრდის ჩემს შვილს, ფაქტობრივად... რა თქმა უნდა, მაწუხებს ეს საკითხი და დანაშაულის გრძნობაც მაქვს ჩემი შვილის მიმართაც და დედაჩემის მიმართაც. უზარმაზარი ენერგია მიაქვს ბავშვის გაზრდას და დედა არ წავიდა უბრალოდ სამსახურში, რომ ჩემი შვილი გაეზარდა. რა თქმა უნდა, ჩემთვის არის ეს ფსიქოლოგიური ბარიერი, მაგრამ ისე დალაგდა ჩემს ცხოვრებაში ყველაფერი, სხვა გზა არ არის. მე მხოლოდ მადლობის თქმა შემიძლია. დედაჩემი რომ არა, მომიწევდა იგივე დოზით ძიძასთან ბავშვის დატოვება, და ნამდვილად მირჩევნია, ბებიამ გაზარდოს. დედის მიმართ სულ მაქვს მადლიერების განცდა, არა მარტო იმიტომ, რომ ჩემს შვილს ზრდის. იმის გამოც, რაც გამოიარა, როგორ გაგვზარდა 90-იან წლებში. 12 წლის ვიყავი, მამა რომ გარდამეცვალა და დედა მარტო დარჩა ორი შვილით. იმ გაჭირვებულ პერიოდში რომ არ გატყდა, განათლებაც მოგვცა, არ დაგვაკლო ყურადღება, რაღაცნაირად ერთმა ქალმა, მუსიკის მასწავლებელმა რომ ეს მოახერხა, და დღეს ამ ასაკში იმასაც რომ ახერხებს, რომ ჩემს შვილს ზრდის, ამას რომ ვუყურებ, უბრალოდ არ მაქვს უფლება, სადმე წავიქცე და გავტყდე. არ მაქვს უფლებაა, ვიწუწუნო, ისეთი მაგალითია ჩემ თვალწინ, სულ მაძლევს სტიმულს, მეტი და მეტი გავაკეთო.

საჯაროდ არ მილაპარაკია... მაგრამ მარტოხელა დედობა მართლა ორმაგი პასუხისმგებლობაა... რომ არა დედაჩემი, არ ვიცი, რა მეშველებოდა... - ნინო მუმლაძე მარტოხელა დედობაზე

მშობიარობის შემდეგ ვერა და ვერ დავიკელი, დავიწყეთ წონასთან დაუნდობელი ბრძოლა - რა შეცვალა ნინო მუმლაძის ცხოვრებაში დედობის პირველმა წელმა