ბავშვის ნევროზი ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ფსიქოემოციური პრობლემაა, რომელიც ხშირად შეუმჩნევლად ვითარდება. ის შეიძლება გამოვლინდეს როგორც ქცევითი, ისე ფიზიკური ნიშნებით — მაგალითად, ფრჩხილის კვნეტით, ტიკებით, ჭირვეულობით ან ძილის დარღვევით.
მშობლებისთვის მნიშვნელოვანია დროულად ამოიცნონ ბავშვის ნევროზის ნიშნები და გაიგონ, რა იწვევს ამ მდგომარეობას. ამ სტატიაში დეტალურად განვიხილავთ ნევროზის სიმპტომებს, მიზეზებს და იმას, როგორ შეიძლება დაეხმაროთ ბავშვს.
ნევროზი არის ნეიროფსიქიატრიული აშლილობების ჯგუფი, რომელიც ხშირად ვითარდება ტრავმული გამოცდილების ან ხანგრძლივი სტრესის ფონზე.
ის შეიძლება გამოვლინდეს სხვადასხვა ფორმით — ქცევითი ცვლილებებით, ემოციური არასტაბილურობითა და ფიზიკური სიმპტომებით.
ბავშვის ნევროზი იშვიათად ვითარდება მხოლოდ ერთი მიზეზის გამო. როგორც წესი, მას რამდენიმე ფაქტორი ერთდროულად იწვევს, მათ შორის:
არასახარბიელო გარემო ოჯახში
მშობელსა და შვილს შორის რთული ურთიერთობა
გადაჭარბებული დატვირთვა და სტრესი
მძიმე დაავადებები
ემოციური ტრავმა
მემკვიდრეობითი მიდრეკილება
ფრჩხილის კვნეტა
ცერა თითის წოვა
ტიკები და უნებლიე მოძრაობები
ჭირვეულობა და აგრესია
ძილის დარღვევები
ღამის შიშები
ხშირი თავის ტკივილი
სწრაფი დაღლილობა
გაღიზიანება
ტირილი
დაღლილობა
ძილის პრობლემები
ემოციური აფეთქებები
სუნთქვის შეკავება ტირილის დროს
გადაჭარბებული რეაქციები
თვალების ხშირი დახამხამება
თავის ან მხრების უნებლიე განმეორებადი მოძრაობები.
ქანაობა
ფეხის უნებლიე, განმეორებადი მოძრაობა
თმის დახვევა თითზე
ფრჩხილების კვნეტა
ყველაზე ხშირად ნევროზული ნიშნები ვლინდება 3-4 წლის ასაკიდან.
განსაკუთრებით მაღალი რისკის ქვეშ არიან ბავშვები, რომლებიც გამოირჩევიან:
შფოთვით
გაუბედაობით
ასევე, რისკს ზრდის:
ზედმეტად კონტროლირებადი გარემო
მუდმივი კრიტიკა
ცხოვრების ცვლილებები (ბაღი, ახალი და-ძმა, საცხოვრებლის შეცვლა)
შეამცირეთ ბავშვის ემოციური დატვირთვა
ნუ გაამახვილებთ ყურადღებას აკვიატებულ ქცევებზე
არ აიძულოთ ბავშვს „შეწყვიტოს“ ქცევა ძალით
დროულად მიმართეთ სპეციალისტს
ბავშვს სტრესის გადალახვაში ეხმარება:
ხატვა
ძერწვა
თამაში
კომუნიკაცია
სპეციალისტი ასევე მუშაობს მშობლებთან, რათა სწორად ჩამოყალიბდეს ურთიერთობა ბავშვთან და შეიქმნას ჯანსაღი გარემო.
ნევროზული ნიშნების უგულებელყოფის შემთხვევაში, პრობლემა შეიძლება გაღრმავდეს და გადაიზარდოს ქრონიკულ მდგომარეობაში.
დროული დახმარება მნიშვნელოვნად ზრდის ბავშვის სრულად გამოჯანმრთელების შანსს.