ის ბიოლოგიურად მოუმწიფებელი ან დაუსრულებელი პროდუქტი არ არის, არამედ ადრეულ ეტაპზე აღებული სრულფასოვანი ნაყოფია. ანუ სხვა ტიპის კარტოფილია, განსხვავებული კვებითი პროფილით.თუ სწორად არის შერჩეული და დამუშავებული (არ არის მწვანე, კარგად არის გარეცხილი და თერმულად დამუშავებული), მისი მოხმარება სრულიად უსაფრთხოა და ხშირად უფრო მსუბუქიც კია ორგანიზმისთვის, ვიდრე ძველი კარტოფილი.
ნამდვილი რისკი არის გამწვანებული კარტოფილი, მზეზე დიდხანს ნამყოფი ნაყოფი, უკვე გაღვივებული კარტოფილი. ასეთ შემთხვევებში გროვდება სოლანინი — ტოქსიკური ნივთიერება, რომელიც ნამდვილად არასასურველია. მაგრამ ეს უფრო ძველ კარტოფილს ეხება, არა ახალს.

ახალი კარტოფილი ბავშვისთვის ძალიან კარგი არჩევანია, თუმცა აუცილებელია მისი სწორად მომზადება და ზომიერად გამოყენება. ხშირად ის უფრო უკეთესიცაა, ვიდრე ძველი კარტოფილი, რადგან უფრო ადვილად მოსანელებელია, ნაკლებ სახამებელს შეიცავს და ნაკლებად ტვირთავს კუჭს. ამასთან, ახალ კარტოფილში შედარებით მეტი ვიტამინია, განსაკუთრებით ვიტამინი C.
მიუხედავად ამისა, მნიშვნელოვანია რამდენიმე დეტალის გათვალისწინება. პირველ რიგში, მომზადების მეთოდი: ბავშვისთვის კარტოფილი უნდა იყოს მოხარშული ან ორთქლზე მომზადებული, მინიმალური მარილით ან საერთოდ უმარილო (განსაკუთრებით პატარა ასაკში) და ყოველგვარი მძიმე ცხიმის გარეშე. მცირე რაოდენობით კარაქის დამატება მოხარშულ ან გამომცხვარ კარტოფილზე სრულიად დასაშვებია.
ასევე მნიშვნელოვანია, რას ვუხამებთ კარტოფილს. თუ მას ბავშვს ცალკე მივცემთ, სწრაფად ასწევს სისხლში შაქრის დონეს. ბევრად უკეთესია, თუ კარტოფილს დავუმატებთ ცილას — მაგალითად, ქათამს, ხორცს ან კვერცხს — ან ბოსტნეულს. ასეთი კომბინაცია ბავშვის ენერგიის უფრო სტაბილურ დონეს უზრუნველყოფს.
რაოდენობაც გასათვალისწინებელია. მიუხედავად იმისა, რომ კარტოფილი სასარგებლოა, ის არ უნდა იქცეს ყოველდღიურ მთავარ საკვებად. საკმარისია საშუალო პორცია და მისი მიცემა კვირაში რამდენჯერმე.

ძველი კარტოფილი ახალთან შედარებით რამდენიმე თვისებით შეიძლება უფრო სასარგებლო ან პრაქტიკული იყოს.
პირველ რიგში, ძველი კარტოფილი შეიცავს მეტ სახამებელს, რაც მას უფრო ნოყიერ და ენერგიის წყაროდ აქცევს. სწორედ ამიტომ, ის უკეთ აკმაყოფილებს შიმშილს და დიდხანს გვანაყრებს.
ასევე, მისი ტექსტურა უფრო მშრალი და სტაბილურია, რის გამოც კულინარიაში უკეთ გამოიყენება. მაგალითად, პიურე ძველი კარტოფილით უფრო ფაფუკი გამოდის, ხოლო ღუმელში ან ტაფაზე მომზადებისას უკეთ ინარჩუნებს ფორმას. ახალი კარტოფილი, წყლის მაღალი შემცველობის გამო, ამ მხრივ ნაკლებად სტაბილურია.
კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი ასპექტი არის გლიკემიური ინდექსი. მიუხედავად იმისა, რომ კარტოფილი ზოგადად სწრაფად ზრდის სისხლში შაქრის დონეს, ძველი კარტოფილი, განსაკუთრებით მოხარშვის და შემდეგ გაციების შემთხვევაში, მეტ რეზისტენტულ სახამებელს შეიცავს, რომელიც ნელა შეიწოვება და ნაკლებად მკვეთრ გლუკოზურ პიკს იწვევს.
ძველი კარტოფილი ასევე უკეთ ინახება, რაც მას პრაქტიკულად უფრო მოსახერხებელ პროდუქტად აქცევს ყოველდღიურ ცხოვრებაში. ახალი კარტოფილი დიდხანს შენახვას ვერ უძლებს და სწრაფად ფუჭდება.