კორონავირუსით გარდაცვლილთა სტატისტიკა ყოველდღიურად საგანგაშო ხდება. მთავრობა და ჯანდაცვის ექსპერტები საზოგადოებას ვაქცინაციისკენ მოუწოდებენ. როგორც ისინი ამბობენ, აცრა კოვიდზე გამარჯვების ერთადერთი საშუალებაა.
ბოლო 24 საათში ვირუსმა კიდევ 54 ადამიანი იმსხვერპლა. მათ შორისაა ჟურნალისტ თიკო ბაშარულის მეუღლე, გიორგი სულაკაძე. ის ადვოკატი იყო და როგორც ახლობლები ამბობენ, კლიენტებისგან დაინფიცირდა.
მომხდარ ტრაგედიაზე მთელი დღის განმავლობაში სოციალურ ქსელში წერენ მედიის წარმომადგენლები და კოლეგას უსამძიმრებენ:
დაჩი გრძელიშვილი, ჟურნალისტი: გუშინდელს აქეთ შეძრული და გამწარებული ვარ - კოვიდმა მეგობრის მეუღლე, არაჩვეულებრივი ახალგაზრდა კაცი წაგვართვა... მივმართავ ყველა ჩემს ნაცნობს - ვინც ამ თუ იმ მიზეზის გამო ფეხს ითრევს ვაქცინაციაზე. ორი, ძალიან კონკრეტული მაგალითი მაქვს, აცრასთან დაკავშირებით. სახელებს არ დავწერ, მაგრამ მენდეთ - ჩემს მეგობრებზე ვსაუბრობ და რეალური ადამიანები არიან. ერთ შემთხვევაში კოვიდით გარდაიცვალა სრულიად ჯანმრთელი და ახალგაზრდა კაცი - ჩვენი მეგობრის მეუღლე, რომელსაც დარჩა შვილები და უამრავი კარგი საქმე, რომელიც წესით ღრმა სიბერემდე უნდა ეკეთებინა. ის არ იყო აცრილი. მეორე შემთხვევა - ასევე ჩემი, მეორე მეგობრის ოჯახს ეხება - დედა, დედამთილი და მამამთილი, 80 წელს გადაცილებული ხალხი, ქრონიკული დაავადებების ბუკეტით. მაგრამ ორჯერ აცრილები - სახლის პირობებში ასრულებენ კოვიდს. უსიმპტომოდ, მხოლოდ ალაგ-ალაგ დაბალი სიცხით.
ნუ გადადებთ, ხალხო, ნურაფრის მიზეზით სიკვდილისგან თავის დაცვას - წადით, აიცერით. მნიშვნელობა არ აქვს რომელი ვაქცინით - აიცერით! მივმართავ ჩემს აცრილ სამეგობროსაც. - ჩვენ უნიათო და უპასუხისმგებლო მთავრობა გვყავს, რომელსაც სააგიტაციო კამპანია ჯერაც არ დაუწყია. ამიტომ ჩვენს ახლობლებზე ჩვენვე უნდა ვიზრუნოთ - ველაპარაკოთ, მოვიწოდოთ, დავაჯეროთ, რომ არ ღირს ჯერ სიკვდილი. პოსტი გავაფაბლიკე, რომ რაც შეიძლება ბევრმა ნახოს. ანტივაქსერები კომენტარზე ნუ შეწუხდებით. ჭკუა არ მომეკითხება - ჯერ უზრდელობებს მოგწერთ და მერე წაგშლით.
რუსუდან ცხომელიძე, პროდიუსერი: ერთი თვეა გათენების მეშინია... ერთი თვეა, სამი უახლოესი მეგობარი ერთმანეთის ზარზე ტელეფონს ხელს შიშით ვკიდებთ...ერთი თვე 5 საათს ველით, რომ რაღაც დამაიმედებელი გავიგოთ... ერთი თვე შიში და იმედი ერთმანეთს ებრძვის... გუშინ ეს ჯოჯოხეთური ერთი თვე უდიდეს ტრაგედიად იქცა... ვერ ვიჯერებ, რომ სრულიად ჯანმრთელი ახალგაზრდა კაცი, სიცოცხლით სავსე გიორგი აღარ გვყავს...
კორონავირუსმა გაანადგურა ოჯახი, საახლობლო, სამეგობრო... დააობლა ჯაბა და ლიზა, დააქვრივა ჩემი არასისხლისმიერი და, ეულად დატოვა გიორგის და და სიცოცხლე გაუმწარა მის მოხუც დედას... დღევანდელი "სტატისტიკის" მიღმა ეს ცისფერთვალება, მუდამ მომღიმარი, კეთილი, გულიანი, ერთგული, ჭკვიანი ბიჭია... პირველივე დაძახებაზე შენთან რომ ჩნდებოდა, თხოვნა არ სჭირდებოდა, ისე გედგა გვერდში, მხოლოდ სითბოს და სიყვარულს გასცემდა... გიორგიმ აცრა ვერ მოასწრო.