რა მოხდება, თუ თქვენი საუკეთესო მეგობარი და ცხოვრების მეგზური წავა, მიგატოვებთ ყველაზე გადამწყვეტ მომენტში? ელიზაბეტი ვერასდროს იფიქრებდა, რომ მისი ქმარი მშობიარობამდე და პირველი ნანატრი შვილის გაჩენამდე დატოვებდა ოჯახს. მათ არა მხოლოდ საერთო გრძნობები, არამედ თანაცხოვრების 11 წელიც აკავშირებდათ...
ელიზაბეტსა და მის ქმარს შვილი ძალიან უნდოდათ. ისინი ოთხი წლის განმავლობაში ცდილობდნენ, რომ სასურველი შედეგისთვის მიეღწიათ და, როგორც იქნა, ეს დღეც დადგა - ელიზაბეტი დაორსულდა. დიდ სიხარულთან ერთად, ნელ-ნელა ყველაფერი იცვლებოდა. რაც უფრო ახლო იყო ოჯახის ახალი
წევრის გამოჩენის თარიღი, ელიზაბეტი მით უფრო ხშირად ამჩნევდა ქმრის უცნაურ ქცევას. ის ხშირად ამბობდა, რომ მათ შორის სიყვარული თითქოს ამოიწურა და ეს აშინებდა.
ელიზაბეტი ასეთს არაფერს გრძნობდა და თავს იმით ინუგეშებდა, რომ მისი ქმარი ახლა განსაკუთრებულ პასუხისმგებლობას გრძნობდა, თუმცა აშკარა გახდა, რომ ქმარს ცოლი აღარ უყვარდა. ჩხუბის დროს მან გამოაცხადა, რომ წასვლა სურდა და თქვა, რომ მას მარტო ყოფნა სჭირდებოდა, ამიტომ, დღესვე ჩაალაგებდა ნივთებს და ცოტა ხნით დედასთან გაემგზავრებოდა. ”ბავშვის გაჩენის შემდეგ მე მოვალ თქვენთან”, - დაამშვიდა მან ელიზაბეტი, მაგრამ მის ხმაში არ იყო სიმტკიცე. ერთი კვირის შემდეგ მშვენიერი ჯანმრთელი ბიჭი დაიბადა. დედამ მას ვიქტორი დაარქვა. მართლაც, მისთვის ვაჟის დაბადება ყველაზე ნათელი მომენტი იყო მის ცხოვრებაში და სიმბოლური გამარჯვება ყველა უბედურებაზე. თუნდაც მისი გამოჩენა ქმართან ურთიერთობის დასასრულის დასაწყისი ყოფილიყო.