ბოლო წლებში ბავშვის სახელის შერჩევა თითქმის ფილოსოფიურ პროცესად გადაიქცა. თანამედროვე მშობლები აღარ ეძებენ ექსტრავაგანტულობას და არც ტრენდული სიების პირველივე ვარიანტზე ჩერდებიან. დღეს სახელი აღიქმება როგორც ინვესტიცია მომავალში — ის უნდა ჟღერდეს ორგანულად როგორც საბავშვო ბაღში, ისე ზრდასრულ ცხოვრებაში, CV-ში, ოფიციალურ გარემოში და არ იწვევდეს ირონიას.
2026 წელს ეს ტენდენცია განსაკუთრებით გამოკვეთილია. აქტუალურია ისტორიის მქონე და სტაბილური ჟღერადობის სახელები, თუმცა ეს არ ნიშნავს მოძველებულ ფორმებთან დაბრუნებას. მშობლები ირჩევენ სახელებს, რომლებიც ყველასთვის ნაცნობია, მაგრამ სტერეოტიპებით გადატვირთული არ არის, ადვილად შემოკლდება და შემთხვევით შერჩეულად არ აღიქმება.
წლის დასაწყისში ყველაზე მოთხოვნად სახელებად ჩამოყალიბდა:
არტემი (წმიდა დიდმოწამე არტემი)
დღეს ეს ხუთეული ლიდერობს. მშობლები სულ უფრო ხშირად ანიჭებენ უპირატესობას სახელებს, რომლებიც ზრდასრულ ასაკში სოლიდურად უნდა ჟღერდეს.
ამ სახელებს ერთი მნიშვნელოვანი საერთო თვისება აერთიანებს — უნივერსალურობა. მიხეილი, ალექსანდრე, არტემი, მათე და ტიმოთე არ არის მიბმული კონკრეტულ სოციალურ ფენაზე, რეგიონზე ან კულტურულ კონტექსტზე. ისინი ერთდროულად ნაცნობიცაა და ინდივიდუალურიც, რაც თანამედროვე მშობლებისთვის ოქროს შუალედად იქცა.
განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა ჟღერადობასაც. მათში არ არის მკვეთრი, უხეში თანხმოვნები ან ზედმეტად პომპეზური ფორმები — ისინი ბუნებრივად „ჯდება“ მეტყველებაში და ადაპტაციას არ საჭიროებს. ფსიქოლოგების შეფასებით, სწორედ ასეთი სახელები საზოგადოებაში ნეიტრალურ-პოზიტიურად აღიქმება, რაც მნიშვნელოვან როლს თამაშობს პირველი შთაბეჭდილებისას სკოლაში, უნივერსიტეტში და პროფესიულ გარემოში.
2026 წლის კიდევ ერთი თვალსაჩინო ტენდენციაა განსხვავებულობაზე უარის თქმა. თუ რამდენიმე წლის წინ მშობლები ცდილობდნენ ბავშვს ისეთი სახელი დაერქმიათ, რომელიც კლასში მხოლოდ ერთს ერქმეოდა, დღეს აქცენტი შეიცვალა. უფრო მნიშვნელოვანია, რომ ბავშვს საკუთარ სახელთან ცხოვრება კომფორტულად შეეძლოს.
მიხეილ, ალექსანდრე, არტემ, მათე და ტიმოთე სწორედ ამ კატეგორიას მიეკუთვნება — სახელები, რომლებიც არ ითხოვს ახსნას, არ ძველდება და არ კარგავს მნიშვნელობას დროის გასვლასთან ერთად.