ზრდასთან ერთად შვილებისა და მშობლების ურთიერთობა ბუნებრივად იცვლება — ზოგჯერ ეს ცვლილება აახლოებს, ზოგჯერ კი დისტანციას აჩენს მათ შორის. ცხოვრების ახალ ეტაპზე ჯანსაღი კავშირის შენარჩუნება გაცილებით მეტი ძალისხმევას მოითხოვს. გულწრფელი კომუნიკაცია, ურთიერთპატივისცემა და ემპათია ყველა მხარის მხრიდან გადამწყვეტ როლს თამაშობს.
გამოცემა HuffPost-მა რამდენიმე ოჯახურ თერაპევტს სთხოვა ეთქვათ, რა სიტყვების მოსმენა სურთ ყველაზე მეტად ზრდასრულ შვილებს საკუთარი მშობლებისგან — და რატომ აქვთ ამ სიტყვებს ასეთი დიდი მნიშვნელობა?
რა სიტყვებს ელიან ზრდასრული შვილები მშობლებისგან?
1. „ბოდიში, მართლა ვწუხვარ“
ეს ორი სიტყვა ბევრ ზრდასრულ შვილს ყველაზე მეტად სურს მშობლისგან მოისმინოს. მიუხედავად იმისა, რომ უმეტესობა აცნობიერებს — მათი დედები და მამები იდეალურები არ იყვნენ და უბრალოდ ცდილობდნენ საუკეთესო გაეკეთებინათ — პასუხისმგებლობის აღიარება მაინც ძალზე მნიშვნელოვანია.
როდესაც მშობელი აღიარებს, რომ ზოგჯერ უნებლიედ ტკივილი მიაყენა შვილს, ეს ეხმარება ორივე მხარეს დაარღვიოს ნეგატიური ურთიერთობების მანკიერი წრე და დაიწყოს ახალი, უფრო ჯანსაღი ეტაპი. პასუხისმგებლობის აღება არა მხოლოდ თაობებს შორის კავშირს აძლიერებს, არამედ ზრდასრული შვილის ფსიქიკურ ჯანმრთელობასაც აუმჯობესებს.
2. „გაიგე — მაშინ მე გადარჩენის რეჟიმში ვცხოვრობდი“
ეს ფრაზა არ ამართლებს ცუდ ქცევას, მაგრამ აძლევს კონტექსტს. შესაძლოა, იმ პერიოდში მშობელს უამრავი სირთულე ჰქონდა — ფინანსური პრობლემები, განქორწინება, მხარდაჭერის ნაკლებობა, ემოციური დაძაბულობა. ასეთ პირობებში შეცდომები გარდაუვალი ხდებოდა.
ღია საუბარი იმაზე, რა ხდებოდა მაშინ, როცა შვილები პატარები იყვნენ, მათ ეხმარება უკეთ გაიგონ საკუთარი წარსული. შეიძლება მშობლებს არ ჰქონდათ ის ემოციური ცნობიერება და კომუნიკაციის უნარები, რაც დღეს ნორმად მიიჩნევა, მაგრამ ისინი აკეთებდნენ მაქსიმუმს იმ რესურსებით, რაც ჰქონდათ.
ფრაზები, როგორიცაა: „მეტი დამხმარე რომ მყოლოდა…“ „მეტი ფული რომ მქონოდა…“ „განქორწინება რომ არა…“ — ურთიერთობაში სიღრმეს და თანაგრძნობას ქმნის.
3. „ძალიან ვამაყობ შენით“
ასაკის მიუხედავად, შვილებს სურთ იცოდნენ, რომ მშობლები ამაყობენ იმით, ვინც ისინი გახდნენ. სიტყვები — „ვამაყობ შენი მიღწევებით და იმით, როგორი ადამიანი ხარ“ — შეიძლება ნამდვილი შვება იყოს მათთვის, ვინც საკუთარ შესაძლებლობებში ეჭვობს ან ცხოვრების ეტაპზე დაბნეულობას განიცდის.
მშობლის აღიარება შვილისთვის შინაგანი ძალის წყაროდ იქცევა.
4. „შენ შენი გზა გაქვს, და მე შენს გვერდით ვარ“
ზოგი მშობელი ფიქრობს, რომ მისეული ცხოვრებისეული მოდელი ერთადერთი სწორია და ცდილობს შვილი იმავე გზაზე დააყენოს, რაც ტავად გაიარა ან უნდოდა, გაევლო. თუმცა ბედნიერებამდე მიმავალი გზა მრავალფეროვანია — და ხშირად სრულიად განსხვავდება მშობლების არჩევანისგან.
როდესაც ზრდასრული შვილი ისმენს, რომ მის გადაწყვეტილებებს პატივს სცემენ და მხარს უჭერენ, ეს მას თავდაჯერებულობას მატებს და დამოუკიდებელ ცხოვრებაში მყარა დგება ფეხზე.
5. „რჩევა გინდა, თუ უბრალოდ გინდა მოგისმინო?“
ზრდასრულ შვილს ყოველთვის არ სჭირდება მშობლის რჩევა. ზოგჯერ მას უბრალოდ სურს, რომ მოუსმინონ. ეს კითხვა აჩვენებს, რომ მშობელი პატივს სცემს შვილის ავტონომიას და სჯერა მისი უნარის — თავად გაუმკლავდეს სირთულეებს.
ასეთი მიდგომა ურთიერთობას უფრო თანასწორ და პატივისცემაზე დაფუძნებულს ხდის.
6. „მე ისევ აქ ვარ, შენს გვერდით“
არსებობს რაღაც განსაკუთრებული და დამამშვიდებელი იმ შეგრძნებაში, რომ ასაკის მიუხედავად, მშობელი კვლავ საყრდენად რჩება. ეს სიტყვები ზრდასრულ შვილს უსაფრთხოების, სტაბილურობისა და უპირობო სიყვარულის განცდას აძლევს.
ზრდასრულ ასაკში მშობლისა და შვილის ურთიერთობა ახალ ფორმას იღებს. ეს უკვე აღარ არის დამოკიდებულებაზე აგებული კავშირი — არამედ ორი ზრდასრული ადამიანის ურთიერთობა, რომელიც პატივისცემას, გულწრფელობასა და ემოციურ სიმწიფეს მოითხოვს.
ხშირად ერთი მოკლე ფრაზაც კი საკმარისია, რომ წლების განმავლობაში დაგროვილი ტკივილი შეამსუბუქოს და ურთიერთობას ახალი სიღრმე შესძინოს.
