"ბავშვობაში დავწერე გეგმა, 35 წლამდე რა უნდა შემესრულებინა, კარიერა, ორი შვილი, მეორე გოგო... და ყველაფერი შევასრულე... განქორწინება არ იყო გეგმაში..." - რუსკა მაყაშვილი - მშობლები

ანა ტყებუჩავას პოდკასტში "V ელემენტი" მსახიობი და ტელეწამყვანი დები, რუსკა და ნინუცა მაყაშვილები საუბრობდნენ ბავშვობაზე, ერთმანეთთან ჩხუბზე და მეგობრობაზე, ცხოვრებისეულ მოლოდინებზე და ა.შ.

რუსკამ ისაუბრა ასევე იმაზე, თუ რამდენად გვიან გაიაზრა რეალური დამოუკიდებლობა, როგორი დედაა, როგორ გრძნობს თავს განქორწინების შემდეგ და რა დამოკიდებულება აქვს იმ უამრავ ჭორზე, რაც მისი პირადი ცხოვრების შესახებ ვრცელდება.

გეგმები

- სწავლის პერიოდში არ მდომებია არც ერთი წამი გათხოვება. აი ჩემი ჯგუფელების ან ჩემი მეგობრების შემხედვარეს მეთქვა, რომ როგორ მინდა, ახლა მეც გავთხოვდები, არა. მინდოდა, დამემთავრებინა სწავლა, მქონოდა ჩემი სამსახური, პროფესია, ჩემი შემოსავალი და მერე გამეკეთებინა ეს ყველაფერი. მე ხომ სიაც კი ჩამოვწერე, გეგმა... 35 წლამდე გქონდა გეგმა ჩამოწერილი, რაც შევასრულე... ნუ განქორწინება არ იყო გეგმაში, ეგ ბონუსად დაერთო... 35 წლამდე შევასრულე ყველაფერი... ორი ბავშვი, მეორე ბავშვი გოგო... და 35 წლის ასაკში გავაჩინე გოგო...

დედობა

მე ვთვლი, რომ გადასარევი დედა ვარ და შემიძლია ჩემს თავს ეს კომპლიმენტი გავუკეთო. არ შეიძლება არც ერთი წამი ქალმა, დედამ დააკნინოს თავისი თავი... ადამიანი, რომელიც ცხოვრობს ყოველდღე თავისი შვილებისთვის... რაც მე შვილები გავაჩინე, თითქოს არ მახსოვს, რას ვაკეთებდი აქამდე... ადამიანი, რომელიც მართლა ყოველდღე ფიქრობს, რა გააკეთოს, რა აჭამოს, რა ჩააცვას, იგივე იმ სამსახურში გადაათენოს, რაღაცა მოიკლოს...ისტერიულად ვარ ბავშვებთან. ამას ვაკეთებდი დაბადებიდან, სპექტაკლებს შუა ვაჭმევდი... ვთვლი, რომ მაქვს უფლება ვუთხრა ჩემს თავს ის კომპლიმენტი, რომ იცი, ლამაზი და გადასარევი და მაგარი გოგო კი არ ვარ, კარგი დედა ვარ და ყველა დედამ აუცილებლად უნდა უთხრას თავის თავს, რომ კარგი დედაა, იმიტომ, რომ ამას არავინ არ გეტყვის, იმდენად გიუფასურებენ ამხელა ამბავს...უდიდესი ნერვიულობა, უდიდესი პასუხისმგებლობა, ცალი თვალით ძილი ან საერთოდ არაძილი...

დამოუკიდებლობა

ვამბობ, რომ არ ვარ კიდევ გაზრდილი, მიუხედავად იმისა, რომ ორი შვილი მყავს. გამოვთხოვდი... რაღაცნაირად მაინც მიკერებული ვარ დედაჩემს და ჩემs დას... მაგალითად, ექიმთან რომ მინდა წასვლა, მე თვითონ ვერ მოვაგვარებ მაგ საკითხს, დედაჩემი მინდა, რომ წამომყვეს ან ჩემი და. არის რაღაცები, რაც უბრალოდ არ შემიძლია და როგორც პატარაობაში ვიქცეოდი, თინეიჯერობაში ან სტუდენტობის პერიოდში, ზუსტად ისე მჭირდება დედაც და დაც. სულ უნდა ვგრძნობდე, რომ რაღაც საყრდენი მაქვს...

მარტო არ ვარ, მეგობრებიც მყავს ბევრი და კიდევ უფრო მეტად დამდგომი ვარ იმ მეგობრების, მაგრამ მე თვითონ რაღაც საკითხებში დედა

მინდა, და მინდა, რომელიც მომივლის ხანდახან...

მიუხედავად iმისა, ამდენს ვაკეთებ ვთქვათ, ძალიან ბევრს ვმუშაობ ფიზიკურად, მაგრამ მაინც, წელიწად-ნახევარია, რაც მარტო შევძელი დაძინება. აქამდე არასოდეს არ ვყოფილვარ მარტო. ან მე და ჩემს დას გვეძინა ერთა ოთახში ან დედაჩემთან ერთად მეძინა, მერე საერთოდ მეუღლესთან ერთად... და მერე უკვე, როდესაც დავასრულეთ ეს ურთიერთობა და წამოვედი, მომიწია, რომ ახლა მარტო ვრჩები, როცა ბავშვებიც ვთქვათ არ არიან ჩემთან და მამასთან არიან... მივხვდი, რომ პირველად ვარ მარტო საძინებელში... და თურმე გადასარევია, თურმე რა კარგია...

ჭორები

მე პირდაპირი ადამიანი ვარ. რაღაც სისულელე ჭორები ვრცელდება სულ და პირდაპირ შეუძლიათ მომწერონ და მკითხონ. აუცილებლად გავცემ პასუხს... იმიტომ, რომ არ დამთავრდა ეს თემა, ამის ირგვლივ ვტრიალებ უკვე წელიწად-ნახევარია...

ვინ არ გაშორებია, ვერ გავიგე, გეგონება პირველი და უკანასკნელი ამბავია... მირჩევნია, რომ ყოველთვის პირდაპირ, მშვიდად, წყნარად ვუპასუხო ყველას.

ყველაზე საწყენი ის არის ხოლმე ამ შემთხვევაში, რომ ქალები აკეთებენ ამ ყველაფერს მიუხედავად იმისა, რომ რაღაცნაირად ქალური სოლიდარობა არსებობს თითქოს...

ოფიციალურად გავეყარეთ ერთმანეთს და დავასრულეთ... უკეთესად ვსუნთქავ... ვცდილობ დავიცვა ჩემი შვილები ყველაფრისგან, იმ სტრესისგან, რა სტრესშიც ახლა არიან... - რუსკა მაყაშვილი