" უნდა გახ­სოვ­დეს, რომ ღმერ­თს უყ­ვარს ადა­მი­ა­ნი. სამ­წუ­ხა­როდ, ეს ხში­რად გვა­ვი­წყდე­ბა და გვგო­ნია, რომ ღმერ­თი სჯის ადა­მი­ანს..." - პატრიარქად არჩეული შიო მუჯირის ინტერვიუ, რომელიც დიდი ხნის წინ ჩაიწერა - მშობლები

ეს არის მეუფე შიო მუჯირის ერთადერთი ვრცელი ინტერვიუ, რომელმაც ჩვენამდე მოაღწია. ჩანაწერი 2000 წლით თარიღდება და ის საქართველოს რადიოს ეთერში, გადაცემაში "პორტრეტი 3/4“ გავიდა. იმჟამინდელი იღუმენი, 31 წლის შიო მუჯირი, ნარიყალას წმინდა ნიკოლოზის ტაძრის წინამძღვარი იყო. გადაცემის ავტორი თამარ კიკვიძეა, ხოლო მუსიკალური გაფორმება და ხმის რეჟისურა მეგი მაღლაფერიძეს ეკუთვნის.

ბევრი წლის შემდეგ, ავტორი ამ ინტერვიუს ჩაწერის ისტორიასა და იმ წარუშლელ შთაბეჭდილებებს იხსენებს, რომელიც მომავალმა პატრიარქის მოსაყდრემ მასზე დატოვა:

"მაშინ გადაცემისთვის ვეძებდი ახალგაზრდებს, ნაკლებად ცნობილებს და, რაც მთავარია, "დიმიტრი გელოვანებს“. ჰოდა, აი, ასე მივაგენი იღუმენ შიოს. სულ მომყვებოდა და მახსოვდა მისგან ღვთის შიშის ახსნა, მისი გულწრფელობა, მისი "მამაო ჩვენოს“ თქმა.

შიო მუჯირი:

- მე ესე ვფიქრობ, ესე ვცდილობ, რომ ვიცხოვრო: რომ ყოველთვის მახსოვდეს ღმერთის სიყვარული და ყოველთვის ვეცადო, რომ ღვთის ნება შევასრულო შეძლებისდაგვარად. ხან გამოგდის, ხან არა; ხან ვცოდავთ, ხან გვეშლება, მაგრამ, პრინციპში, აქეთ უნდა იყოს მიმართული, იმიტომ რომ ეს არის დანიშნულება ადამიანის. ამისთვის შექმნა ღმერთმა ადამიანი - რომ იყოს ერთობა ღმერთის და ადამიანის.

საერთოდ, ყველა საქმეში ადამიანს სჭირდება ღმერთის შეწევნა, ღმერთის დახმარება, იმიტომ, რომ აი, ქრისტე ამბობს, რომ ჩემს გარეშე ვერაფერს ვერ გააკეთებთ - სიკეთეს. ღმერთი თავად არის წყარო სიკეთის და ღმერთის გარეშე ჩვენ გაგვიჭირდება ძალიან ყოველი საქმის გაკეთება და ამიტომ საჭიროა ლოცვა. ძალიან უბრალოდ, აი, მამები გვირჩევენ, რომ როგორც მამას, ისე უნდა მიმართო ღმერთსო: "დამეხმარე, ღმერთო, ამ საქმეში“, შეიძლება "მამაო ჩვენო“ წავიკითხოთ, ღვთისმშობელს მივმართოთ, ყველა წმინდას. მცირედი ლოცვა აუცილებელია.

- კაცმა როგორ უნდა იცხოვრო?

- ალბათ, ცხოვრების აზრი უნდა იპოვო - აი, რა არის შენი დანიშნულება, რა გინდა. მაგრამ ყველაზე დიდი სიბრძნე არის, რომ შენი პიროვნება, შენი თავისუფალი ნება დაუკავშირო ღვთის ნებას, დაუმორჩილო ღმერთს, მისდიო და იცხოვრო სახარების მცნებებით, ქრისტეს მცნებებით, იმიტომ რომ ქრისტე არის გზა ცხონებისკენ.

ქრისტე ამბობს, რომ სასუფეველი ცათა იიძულების. ესე იგი, გარკვეულწილად, როცა მოიაზრებ ამ საჭიროებას, აუცილებელია, რომ გადალახო რაღაცა სურვილები, რომლებიც ამას ეწინააღმდეგება.

- რა უნდა გახსოვდეს ყოველთვის?

- უნდა გახსოვდეს, რომ ღმერთს უყვარს ადამიანი. სამწუხაროდ, იცით, ხშირად გვავიწყდება ჩვენ ეს და გვგონია, რომ ღმერთი სჯის ადამიანს - აი, ვთქვათ, ცოდვების გულისთვის უშუალოდ ღმერთი სჯის. ანტონი დიდი, ღირსი მამა, ამბობს ესეთ რამეს: ღმერთი კი არ გვსჯის ჩვენ, არამედ ჩვენ თვითონ, როდესაც არასწორად ვცხოვრობთ, არასწორად ვაზროვნებთ, ჩვენ თვითონ ვისჯებით არასწორ მდგომარეობაში ვიმყოფებით და ის ამბობს, რომ ღმერთი არის უცვალებელი, რომ შეუძლებელია, რომ ღმერთი შეიცვალოს, ან გაბრაზდეს, მერე მოწყალე გახდეს. ყოველი ჩვენი... რამდენი ადამიანიც არის ქვეყანაზე იმდენი რომ ღმერთი იცვლიდეს თავის, ესე ვთქვათ, დამოკიდებულებას, და ეს არის შეუძლებელი - რომ ჩვენი კარგი და ცუდი ქცევის გამო ღმერთი იყოს ცუდად ან კარგად.

მამა ანტონი დიდი ამბობს, რომ ღმერთი არის ყოველთვის სიყვარული, ყოველთვის ვუყვარვართ ჩვენ ღმერთს. ეს ძალიან დიდ სტიმულს აძლევს ადამიანს. ეს უნდა გვახსოვდეს: ღმერთი არის სიყვარული. სულ ვუყვარვართ ჩვენ ყველანი და საკმარისია ჩვენ მოვტრიალდეთ, სინანული გამოვთქვათ, დავინახოთ ჩვენი ცოდვები, მივიდეთ როგორც მამასთან - როგორც სახარებაშია, ხომ, უძღები შვილის იგავი გახსოვთ? ღმერთს ვუყვარვართ ჩვენ ყოველთვის და მაშინ გვწყალობს და შეგვიწყალებს.

- აღმოვაჩენ, რომ დამნაშავე ვარ მე თვითონ. მაგრამ დანაშაულის გრძნობით ცხოვრება…

- როგორ გითხრათ, ეს არის სხვა რაღაცაა. ცოტა სხვანაირი გრძნობა... ჩვენი გაგებით დანაშაულის შეგრძნება ცოტა სხვა არის და სინანული არის სულ კიდევ სხვა რამე. ეგრეთ წოდებული ღვთის შიში, ალბათ გაგიგიათ, ხომ? აი, წინასწარმეტყველი ამბობს, რომ დასაბამი სიბრძნისა არის ღვთის შიში. და ეს სინანულის გრძნობა რა არის, იცით? აი, იგივე ეს ღვთის შიში:

წარმოიდგინე, რომ შენ გყავს ვინმე ადამიანი ახლობელი, დავუშვათ დედა, რომელსაც ძალიან უყვარხართ თქვენ, რომელიც გადაყოლილია და რომელიც მზად არის მთელი სიცოცხლე შენთვის დათმოს. შენ ხომ გიჩნდება შიში იმისა, რომ აწყენინო მას შენი ქცევით? ეს სიწმინდე, აი ამ ურთიერთობების სინატიფე და სიწმინდე შეურაცხყო შენი უხეში ქცევით, რომ აწყენინო, არასწორად მოექცე, უპატივცემულოდ და ასე შემდეგ.

აი, ზუსტად იგივეა ეს. ესე იგი, ღმერთს იმდენად ვუყვარვართ ჩვენ და იმდენად ყველაფერი მოგვცა და ყველაფერს გვაძლევს, გესმით, რომ აი ეს სინანულის გრძნობა დაკავშირებულია არა იმასთან, რომ მე საკუთარ თავს ვითრგუნავ და ცუდადა ვარ ამიტომ და რაღაც ტვირთია, არამედ, პირიქით - ეს არის შიში იმისა, რომ მე შეურაცხყავი ეს დიდი სიწმინდე, ეს სიყვარული ჩემი ქცევით... აი, ეს შეგრძნება აბსოლუტურად ჯანსაღია და პირიქით, ათავისუფლებს ადამიანს.

- რას არ ეღალატება?

- ღმერთს არ უნდა უღალატო, არ უნდა უღალატო ცოლს, შვილს არ უნდა უღალატო, არ უნდა უღალატო სამშობლოს, არ უნდა უღალატო მეგობარს. ღალატი არის საშინელება, ღალატი არის ეშმაკის თვისება. იხილეთ ინტერვიუ სრულად

როგორ იხსენებენ კლასელები მეუფე შიოს - უგანათლებულესია, ჰუმანისტი და სამართლიანი, არ უყვარს ფარისევლობა... ძალიან წარმოსადეგი იყო - ახოვანი, ქერა თმით და ცისფერი თვალებით... ნამდვილი ქრისტიანია... ყველაფერი ზემოდან იყო გადაწყვეტილი მისი დაბადებიდან...