ჯერ კიდევ 20 წლის წინ მთელმა მსოფლიომ შეიტყო თურქეთის სამხრეთით, ჰატაის პროვინციის ერთ-ერთ მოწყვეტილ სოფელში მცხოვრებ ოჯახზე. ცოლ-ქმარ რაშიდ და ჰატიჯე ულაშებს 19 შვილი ჰყავდათ. მათგან 14 სრულიად ჯანმრთელი იყო, თუმცა 5 და-ძმა (ოთხი და და ერთი ძმა) უჩვეულოდ გადაადგილდებოდა — ისინი მხოლოდ ოთხ კიდურზე, ხელისგულებისა და ფეხისგულების საყრდენით დადიოდნენ.
ეს ფენომენი აქამდე ზრდასრულ ადამიანებში არსად დაფიქსირებულა. და-ძმებს მკვეთრად ჰქონდათ დარღვეული წონასწორობის გრძნობა. მათ ფიზიკურად არ შეეძლოთ ორ ფეხზე გამართვა და ბალანსის შენარჩუნება. ვინაიდან სოფელში მათ გამუდმებით დასცინოდნენ და ავიწროებდნენ, გოგონები დღის უმეტეს ნაწილს სახლში ატარებდნენ და ქარგვითა თუ ქსოვით იყვნენ დაკავებულნი, ხოლო მათი ძმა, ჰუსეინი, ხანდახან სოფლის ცენტრში გადიოდა. და-ძმას გონებრივი ჩამორჩენაც აღენიშნებოდათ, თუმცა გოგონები კარგად ართმევდნენ თავს ხელსაქმეს.

იმ პერიოდში მეცნიერები ორ ბანაკად გაიყვნენ:
„უკუევოლუციის“ თეორია: თურქმა პროფესორმა უნერ ტანმა წამოაყენა ვერსია, რომ ეს იყო ადამიანის გენეტიკური უკანდახევა (ატავიზმი) მაიმუნისებრი წინაპრებისკენ, რასაც „უნერ ტანის სინდრომი“ უწოდა. მათზე დოკუმენტური ფილმიც კი გადაიღეს სახელწოდებით „უკუევოლუცია“.
დამოუკიდებელი მეცნიერების ვერსია: ბრიტანელი პროფესორი ნიკოლას ჰამფრი და სხვა მკვლევრები თავიდანვე ეჭვობდნენ, რომ საქმე არა ევოლუციას, არამედ იშვიათ სამედიცინო დარღვევას ეხებოდა.
წლების განმავლობაში ჩატარებულმა სიღრმისეულმა კვლევებმა „უკუევოლუციის“ თეორია სრულად გააბათილა და ოჯახის რეალური სამედიცინო დიაგნოზი დასვა.
მეცნიერებმა აღმოაჩინეს, რომ და-ძმებს აქვთ იშვიათი გენეტიკური მუტაცია (VLDLR გენის დეფექტი). ვინაიდან მშობლები ახლო ნათესავები (დეიდაშვილ-მამიდაშვილები) არიან, ამ რეცესიულმა გენმა მათ ორგანიზმში გაიღვიძა. ამ მუტაციამ გამოიწვია ცერებელარული ჰიპოპლაზია — მათი ნათხემი (ტვინის ის ნაწილი, რომელიც წონასწორობასა და მოძრაობის კოორდინაციას განაგებს) განუვითარებელი და მკვეთრად მცირე ზომის დარჩა.

მეცნიერებმა დეტალურად შეისწავლეს მათი სიარულის მანერა. პრიმატები გადაადგილებისას ჯვარედინად დგამენ კიდურებს (მარცხენა ფეხი, მარჯვენა ხელი). ულაშების ოჯახის წევრები კი გვერდითი თანმიმდევრობით მოძრაობენ (მარცხენა ფეხი, მარცხენა ხელი). ეს იმას ნიშნავს, რომ ეს არ არის ძველი გენეტიკური მეხსიერება; ეს არის უბრალოდ ადამიანის სხეულის ჭკვიანური ადაპტაცია წონასწორობის დაკარგვაზე.
ყველაზე ამაღელვებელი სიახლე ამ ისტორიაში სწორედ ეს არის. მას შემდეგ, რაც მეცნიერებმა ოჯახს სპეციალური დამხმარე სამედიცინო ჩარჩოები (ვოლკერები) და ფიზიოთერაპიის სავარჯიშოები მიაწოდეს, და-ძმებმა ვერტიკალურად დადგომა და ორ ფეხზე სიარული შეძლეს.

ბავშვობაში მათ არ ჰქონდათ წვდომა ექიმებთან და ვარჯიშებთან, რის გამოც სხეულმა გადაადგილების ერთადერთ სტაბილურ გზად ოთხზე სიარული აირჩია. თუმცა, სწორი სამედიცინო ჩარევით აღმოჩნდა, რომ მათი ორ ფეხზე დგომა სავსებით შესაძლებელია.

დღეს სამეცნიერო სამყარო თანხმდება, რომ ულაშების ოჯახი ევოლუციის საიდუმლო კი არა, იშვიათი გენეტიკური დაავადებისა და სოციალური იზოლაციის ერთობლივი შედეგია.