"ძალიან ბედნიერი ვარ, ჩვენ შევრიგდით...." - მარი ნაკანი ვიდეოს აქვეყნებს მეუღლესთან ერთად - მშობლები

"მე და გიორგი 21 წელია ვართ. თითქმის მთელი ჩემი ცხოვრება ვარ.გიორგისთან ერთად. გიორგი ჩემთვის არის როგორც მეუღლე, მეგობარი, საქმიანი პარტნიორი, მამა, ხანდახან - შვილი, როლებს ხომ იცვის ხოლმე შენი ოჯახის წევრი იმის მიხედვით, რა სიტუაციაში ხარ, შეიძლება შენ დაეხმარო, შეიძლება პირიქით - იმან იზრუნოს შენზე... ჰოდა რაღაცნაირად რომ დაიწყო ჩვენს შორის აი ეს მომენტი, ამდენწლიანი ქორწინების შემდეგ, ჩვენ შარშანც დავშორდით... მერე გვქონდა პაუზა ექვსი თვე და მერე რომ შევრიგდით, აი, მანდ თითქოს მომეჩვენა, რომ გიორგი აღარ არის ის ადამიანი, ვინც მანამდე ჩემთან ერთად ცხოვრობდა და ამან გამოიწვია ჩემში საშინელი ნოსტალგია და სენტიმენტები. მენატრებოდა ჩემი გიორგი და გამიჭირდა ძალიან იმის მიღება და შეგუება, რომ გიორგი აღარ არის ისეთი მზრუნველი, ყურადღებიანი, დაფეთებული ჩემზე... ყველას გვახსოვს, ვინც ჩემი გამომწერები არიან და შენც ალბათ, რომ გიორგი ყოველთვის იყო ჩემზე ორიენტირებული...იცი როგორ იყო,გაუტკბა თითქოს ის დისტანცია და თითქოს რაღაცა ცოტა უფრო ამპარტავნებაში და ეგოიზმში შევიდა, იმიტომ რომ მეორედ როცა შემირიგდა, უკვე მისთვის ვიყავი სუსტი, აღიზიანებდა ჩემი ყველა რაღაცა ხასიათის დეფექტი ისე როგორც არასდროს ადრე. არ ვიცი, შეიძლება სხვა ქალბატონი გაიჩინა.... ამან მე დამარტყა... მაშინ აღარ უნდა შეურიგდე, თუ ხვდები რომ შენ უკვე წახვედი და კარი გაიჯახუნე, იმ ადამიანს მერე აღარ უნდა მისცე იმედი...

თითქოს შანსი მისცა ამ ურთიერთობას, აი მე მითხრა, რომ მოდი გავტესტოთო და მეო დავაკვირდებიო, რამდენად მინდაშენთან ერთადო... სატესტო რეჟიმში რომ გსვამენ, უკვე ძალიან იძაბები და უკვე ისეთ პოზიციაში ხარ, რომ რაღაცა ვიღაცამ უნდა დაგაქასთინგოს რა ასე ვთქვათ. სატესტო რეჟიმში ის ექვსი თვე ჩემთვის იყო ძალიან რთული იმიტომ, რომ ყველაფერი, რამე პატარა ხარვეზი თუ იქნებოდა, ამას გიორგი თითქოს აფიქსირებდა, რომ აი რაღაცა არ გამოგდის... არ ვიცი რა ჭირს. აი ცოტა ეგოიზმში აქ ამ პერიოდში ეს ყველაფერი და მე ვერ ვცნობ ჩემს საყვარელ მეგობარს...მენტალური ჩავარდნები სწორედ აი ამ პერიოდიდან დაიწყო. ესჩემი ადამიანი, რომელიც ყოველთვის იყო ჩემიანი, უცბად გახდა ხისტი, ცივი და ცინიკური.ძაან დამარტყა ამან, იმიტომ, რომ ჩვენ გვაქვს რაღაცა ადგილები, სადაც ძაან მოწყვლადები ვართ და ეს იარა, რომელიც გახსნილი მქონდა...მეგონა, რომ მას უყვარს ეგეთი მარი ნაკანი, როგორი მარი ნაკანიც ვარ მე. გასაგებია, რომ ვიღაცისთვის მიუღებელი ვარ, რა თქმა უნდა,არც მინდა რომ ვიყო სტანდარტულად იდეალური, მაშინ გამოდის, რომ მე ვარ რობოტი და ჩემს თავს არ ვუსმენ, რაც მე მინდა, რომ ვაკეთო... მე მეგონა, რომგიორგის ჩემი ეს თავისუფლება, ეს სიხალასე თუ რაღაცა სიმსუბუქე,სიგიჟე მიღებული აქვს, რომ მე ვარ არტისტი, მე ვარ ფოტოგრაფი და ფოტოგრაფი ვერ იქნება ძალიან,ასე ვთქვათ, ჩარჩოებში. თვითონაც არ არის მე მგონი ისეთი სტანდარტული, ჩარჩოს ადამიანი...დღემდე მე ჯერ კიდე გაურკვევლობაში ვარ, რა დაემართა ამ ადამიანს. მგონია, რომ მაინც ამპარტავნება, იმიტომრომ ბოლო ხანებში იმდენ სხვადასხვა წარმატებას მიაღწია თავის არქიტექტურულ ჟანრში, უცხოელებმაც წაიყვანეს, წამოიყვანეს, იქ პრიზი, იქ ჯილდო, და მე მგონია, ცოტა დაავიწყდა მანამდე ვისთან ერთად იყო ეს წლები, სულ რომ რწყილი და ჭიანჭველასავით ვიყავით და მიატოვა თავისი ჭიანჭველა...

ძალიან დისტანცირდა... მერე მითხრა რომ აი, სანამ შენ მენტალურ სტაციონარში იქნები, ეგეთი სატესტო რეჟიმის გეგმა იყო, თუ გაივლი აი ამ რაღაცებს, მერე წავიდეთ საბერძნეთშიო... მე ძაან მიყვარს მითოლოგია ბავშვობიდანდა ერთი სული მქონდა როდის წავიდოდი საბერძნეთში...