როდესაც ბრაზილიაში მცხოვრებმა როზანი და ჟაირ ლინკები ტყუპს ელოდებოდნენ, ბედნიერ მომავალზე ოცნებობდნენ. თუმცა მშობიარობის დღეს ექიმებმა მათ მოულოდნელი და მძიმე ამბავი აცნობეს – მათი ვაჟი, ტიაგო ლინკი, იშვიათი გენეტიკური სინდრომით, ტეტრა-ამელიით დაიბადა. ბავშვს არც ხელები ჰქონდა და არც ფეხები.
მისი ტყუპისცალი და, დაიანა, სრულიად ჯანმრთელი დაიბადა. ოჯახში უკვე იზრდებოდა უფროსი და, ტაისიც. ასე აღმოჩნდნენ მშობლები ერთდროულად სიხარულისა და შიშის წინაშე – მათ სამი შვილი ჰყავდათ, თუმცა ერთ-ერთს განსაკუთრებული გამოწვევებით სავსე ცხოვრება ელოდა.

პირველი დღეები ოჯახისთვის ძალიან რთული იყო. ექიმები ფრთხილად საუბრობდნენ მომავალზე და ბევრ კითხვაზე პასუხიც არ ჰქონდათ. შეძლებდა თუ არა ტიაგო დამოუკიდებლად ცხოვრებას? როგორ ისწავლიდა გადაადგილებას? როგორი იქნებოდა მისი ბავშვობა?
თუმცა ყველაზე მეტად სწორედ პატარა ტიაგომ გააოცა ყველა.
ის იზრდებოდა გარემოში, სადაც ოჯახის წევრები მის მაგივრად არაფერს აკეთებდნენ. პირიქით, მშობლები და დები ყოველთვის ბიძგს აძლევდნენ მის დამოუკიდებლობას. ტიაგოც ნაბიჯ-ნაბიჯ სწავლობდა იმას, რაც ბევრისთვის ჩვეულებრივი ყოველდღიურობაა – გადაადგილებას, თამაშს, სწავლას და საკუთარი თავის მოვლას.
განსაკუთრებული კავშირი ჰქონდა თავის ტყუპისცალ დასთან, დაიანასთან. ისინი ერთად იზრდებოდნენ, ერთად თამაშობდნენ და ერთად სწავლობდნენ სამყაროს შეცნობას. უფროსი და, ტაისიც, ყოველთვის ცდილობდა, ძმისთვის მხარი დაეჭირა.
წლების განმავლობაში ტიაგო სულ უფრო თავდაჯერებული ხდებოდა. სკოლაში სიარულმა, ადამიანებთან ურთიერთობამ და ყოველდღიურმა გამოწვევებმა მას ასწავლა, რომ საკუთარი შესაძლებლობები ბევრად უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ფიზიკური შეზღუდვები.

მოგვიანებით მან საკუთარი ისტორიის სხვებისთვის გაზიარება დაიწყო. სოციალური ქსელების საშუალებით მილიონობით ადამიანმა ნახა, როგორ ცხოვრობს ახალგაზრდა, რომელსაც არც ხელები აქვს და არც ფეხები, მაგრამ ყოველდღიურად ახერხებს ისეთი საქმეების შესრულებას, რომლებიც ბევრს წარმოუდგენლად ეჩვენება.
ტიაგო ხშირად ამბობს, რომ ბედნიერება გარეგან პირობებზე არ არის დამოკიდებული.

„ბევრს უკვირს, როგორ შეიძლება ხელებისა და ფეხების გარეშე დაბადებულმა ადამიანმა ბედნიერება იპოვოს. მაგრამ მე ვისწავლე, რომ მთავარი ის არ არის, რა არ გაქვს, არამედ ის, რას აკეთებ იმით, რაც გაქვს,“ – ამბობს ის ერთ-ერთ მიმართვაში.
სხვა გამოსვლაში კი საკუთარ ცხოვრებას ასე აღწერს:„წარმოგიდგენიათ ცხოვრება ხელებისა და ფეხების გარეშე? ეს არის რეალობა, რომელშიც ყოველდღე ვცხოვრობ.“

თუმცა მისი გზავნილი ყოველთვის ერთია – შეზღუდვები არ უნდა გახდეს მიზეზი, რომ ადამიანმა საკუთარ ოცნებებზე უარი თქვას.
ტიაგო მოტივაციურ შეხვედრებს ატარებს, ვიდეოებს აქვეყნებს და ადამიანებს საკუთარი მაგალითით აჩვენებს, რომ ბედნიერებისა და წარმატების მიღწევა შესაძლებელია მაშინაც კი, როდესაც ცხოვრება თავიდანვე ურთულეს პირობებს გთავაზობს.
დღეს ტიაგო ლინკი ბევრისთვის შთაგონების წყაროა. ის აღარ არის მხოლოდ ბიჭი, რომელიც ხელებისა და ფეხების გარეშე დაიბადა. ის ახალგაზრდა კაცია, რომელმაც საკუთარი ისტორია იმედის, სიმტკიცისა და ცხოვრების სიყვარულის მაგალითად აქცია.

მისი ოჯახის წევრები კი დღემდე ამბობენ, რომ სწორედ ტიაგომ ასწავლა მათ ყველაზე მნიშვნელოვანი გაკვეთილი – ადამიანი შესაძლებლობებით კი არ იზომება, არამედ იმ ძალით, რომლითაც სირთულეებს უპირისპირდება.
გთავაზობთ მის რამდენიმე ფრაზას მოტივაციისთვის:
„ბევრი ადამიანი ფიქრობს, რომ ბედნიერებისთვის ყველაფერი უნდა გქონდეს. მე ვისწავლე, რომ ბედნიერება იმაზეა დამოკიდებული, როგორ უყურებ ცხოვრებას და არა იმაზე, რა გაკლია.“
„მე არ ვუყურებ ჩემს თავს, როგორც ადამიანს, რომელსაც რაღაც აკლია. მე ვუყურებ საკუთარ თავს, როგორც ადამიანს, რომელსაც შეუძლია ცხოვრება და ოცნებების ასრულება.“
„შეზღუდვა სხეულში კი არა, გონებაში იწყება. თუ გჯერა, რომ შეგიძლია, უკვე ნახევარი გზა გავლილი გაქვს.“
„ყოველ დილით არჩევანის წინაშე ვდგავართ – ვიტიროთ იმის გამო, რაც არ გვაქვს, თუ მადლიერი ვიყოთ იმისთვის, რაც გვაქვს. მე მეორე გზას ვირჩევ.“
„არ მინდა, ადამიანებმა შემომხედონ და სიბრალული იგრძნონ. მინდა, დაინახონ, რომ შეუძლებელი ხშირად მხოლოდ სიტყვაა.“
„ჩემი მიზანი არ არის ვაჩვენო, რამდენად განსხვავებული ვარ. ჩემი მიზანია ვაჩვენო, რამდენად მსგავსი ვარ ყველა იმ ადამიანისა, ვისაც ოცნებები, შიშები და მიზნები აქვს.“
„თუ ჩემი ისტორია თუნდაც ერთ ადამიანს დაეხმარება, საკუთარ თავში მეტი ძალა იპოვოს, მაშინ ყველაფერი ღირდა.“