რატომ "ერჩიან" დერმატოლოგები ტანის დასაბან ღრუბელს: "ყველაზე გამართლებული საშუალება გაგვაჩნია და მას არ ვიყენებთ" - მშობლები
რატომ "ერჩიან" დერმატოლოგები ტანის დასაბან ღრუბელს: "ყველაზე გამართლებული საშუალება გაგვაჩნია და მას არ ვიყენებთ"
ათწლეულების განმავლობაში დასაბანი ღრუბელი სხეულის სრულფასოვანი ჰიგიენისა და სისუფთავის განუყოფელ ატრიბუტად ითვლებოდა. თუმცა, თუკი ბოლო დროის საერთაშორისო სამედიცინო გაიდლაინებს გადავხედავთ, აღმოვაჩენთ, რომ წამყვანი დასავლური ორგანიზაციები სულ უფრო ხშირად მოგვიწოდებენ ამ ტრადიციის შეცვლისკენ. თანამედროვე დერმატოლოგია მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ სხეულის გაწმენდის საუკეთესო, ყველაზე უსაფრთხო და ანატომიურად გამართლებული ინსტრუმენტი ჯერ კიდევ მრავალი საუკუნის წინ შეიქმნა და ეს ჩვენი საკუთარი ხელებია.
ამერიკის დერმატოლოგიის აკადემიის (AAD) ოფიციალურ რეკომენდაციებში ხაზგასმით არის აღნიშნული, რომ ყოველდღიური ჰიგიენის დროს უპირატესობა უნდა მიენიჭოს ნაზ წმენდას, სადაც საპნისა თუ შხაპის გელის გადანაწილება მხოლოდ თითების ბალიშებით ხდება. საქმე იმაშია, რომ კანის ზედა, რქოვანა შრე წარმოადგენს ჩვენს ძირითად დამცავ ბარიერს. ეს ფარი ინარჩუნებს ტენიანობას ორგანიზმში და ხელს უშლის ბაქტერიების, ალერგენებისა და გარემო დაბინძურების ღრმად შეღწევას. დასაბანი ღრუბლის ყოველდღიური გამოყენება იწვევს კანის ზედმეტ, აგრესიულ აქერცვლას (მექანიკურ ექსფოლიაციას), რაც ამ მყიფე ბარიერს მუდმივად აზიანებს. შედეგად, კანი კარგავს ბუნებრივ ცხიმოვან საფარს, ხდება მშრალი, გაღიზიანებული და მიდრეკილია ეგზემისა თუ ე.წ. „ზამთრის ქავილისკენ“.
ბრიტანეთის დერმატოლოგთა ასოციაციის (BAD) ექსპერტები განსაკუთრებით აფრთხილებენ მგრძნობიარე, ალერგიული ან მომწიფებული კანის მქონე ადამიანებს, რათა მაქსიმალურად მოერიდონ ნებისმიერ უხეშ აქსესუარს. ეს რეკომენდაცია კიდევ უფრო კრიტიკულია ჩვილებისა და პატარა ბავშვების შემთხვევაში, რომელთა კანის საფარი ბევრად უფრო თხელი და სათუთია, ვიდრე ზრდასრულის, და მას ბანაობისას არანაირი ხელოვნური ხახუნი არ ესაჭიროება. ხელებით დაბანისას კანის მიკროტრავმების რისკი პრაქტიკულად ნულამდე დადის, რაც გვიცავს ზედმეტი ანთებითი პროცესებისგან.
კანის ბარიერის დაზიანების გარდა, არსებობს კიდევ ერთი სერიოზული მიზეზი, რის გამოც დასავლელი მედიკოსები ღრუბელს „ჰიგიენურ ილუზიას“ უწოდებენ. კლინიკური მიკრობიოლოგიის ჟურნალში გამოქვეყნებული კვლევებისა და ცნობილი კლინიკის, Cleveland Clinic-ის დასკვნით, ნატურალური ლუფა თუ სინთეტიკური ღრუბლები ბაქტერიებისა და სოკოს ნამდვილ ინკუბატორად იქცევა. როდესაც ჩვენ სხეულს ვხეხავთ, ღრუბლის ფორებში გროვდება კანის მკვდარი უჯრედები, ხოლო სააბაზანო ოთახის თბილი და ნესტიანი გარემო იდეალურ პირობებს ქმნის მიკროორგანიზმების სწრაფი გამრავლებისთვის. ყოველ მომდევნო დაბანაზე, სისუფთავის ნაცვლად, დაზიანებულ კანზე ძველი ბაქტერიების ხელახალი გავრცელება ხდება. ეს განსაკუთრებით სახიფათოა მათთვის, ვისაც აკნე, გამონაყარი ან ფურუნკულოზისკენ მიდრეკილება აქვს, რადგან ინფექცია სხეულზე მარტივად ვრცელდება.
საერთაშორისო ექსპერტები დასაბანი ღრუბლის სრულად აკრძალვას არ ითხოვენ, თუმცა მკაცრად განსაზღვრავენ მისი გამოყენების სიხშირესა და წესებს. ღრუბლის გამოყენება გამართლებულია მხოლოდ კვირაში 1-2-ჯერ (ისიც მხოლოდ ნორმალური ან ცხიმიანი კანის ტიპის შემთხვევაში) მკვდარი უჯრედების მოსაშორებლად ან ძლიერად ჩამჯდარი ჭუჭყის დროს. თუკი ამ აქსესუარზე უარის თქმა მაინც გიჭირთ, აუცილებელია მისი ყოველი გამოყენების შემდეგ იდეალურად გაშრობა სააბაზანოს მიღმა, რეგულარული რეცხვა და ნატურალური ლუფის ყოველ 3 კვირაში, ხოლო სინთეტიკურის ყოველ 2 თვეში ერთხელ ახლით ჩანაცვლება. ყოველდღიური თავის მოვლისთვის კი, მსოფლიო მედიცინის ავტორიტეტების მთავარი რეკომენდაცია უცვლელია: ენდეთ საკუთარ ხელებს, რათა შეინარჩუნოთ ჯანსაღი, დატენიანებული და დაუზიანებელი კანის ბარიერი.
