ბავშვებს ხშირად ეზარებათ ზურგჩანთის ორივე მხარზე მოკიდება და მას მხოლოდ ერთ მხარზე იკიდებენ. ზოგს ჩვევადაც ექცევა მუდმივად ერთი და იმავე მხარის გამოყენება. ბუნებრივია, მშობლებს აინტერესებთ, რამდენად საზიანოა ეს ბავშვის ხერხემლისა და სხეულის სწორად განვითარებისათვის.
ერთ მხარზე ზურგჩანთის ხანმოკლე ტარება სერიოზულ პრობლემას არ წარმოადგენს. თუმცა, თუ ბავშვი მძიმე ჩანთას ყოველდღიურად და დიდხანს მხოლოდ ერთ მხარზე ატარებს, დატვირთვა არათანაბრად ნაწილდება და დროთა განმავლობაში შესაძლოა დისკომფორტის მიზეზი გახდეს.
როდესაც ჩანთა ყოველთვის ცალ მხარზეა მოკიდებული, სხეული ცდილობს წონასწორობის შენარჩუნებას და ამისთვის მხრებისა და ტანის მდგომარეობას ცვლის. შედეგად, კუნთების ერთი ნაწილი უფრო მეტად იტვირთება, ვიდრე მეორე.
განსაკუთრებით არასასურველია ასეთი ჩვევა მაშინ, როდესაც ბავშვს სხეულის გარკვეული ასიმეტრია უკვე აქვს. საინტერესოა ისიც, რომ ბავშვი ყოველთვის შემთხვევით არ ირჩევს ერთ კონკრეტულ მხარს — ხშირად მისთვის სწორედ იმ მხარზეა ჩანთის ტარება უფრო მოსახერხებელი, რომელიც ისედაც ოდნავ მაღლა მდებარეობს. მუდმივმა დამატებითმა დატვირთვამ კი არსებული ასიმეტრია შეიძლება უფრო შესამჩნევი გახადოს.
დროთა განმავლობაში ამან შეიძლება გამოიწვიოს კუნთების გადაძაბვა, სწრაფად დაღლა, დისკომფორტი ან ტკივილი კისრის, მხრებისა და ზურგის არეში.
არასწორია იმის თქმა, რომ ზურგჩანთის ერთ მხარზე ტარება თავისთავად აუცილებლად იწვევს სქოლიოზს. ასეთი პირდაპირი მიზეზ-შედეგობრივი კავშირი დადგენილი არ არის. მთავარი პრობლემა ამ შემთხვევაში რეგულარული და ხანგრძლივი ასიმეტრიული დატვირთვაა.
თუ მშობელი ამჩნევს, რომ ბავშვი მუდმივად მხოლოდ ერთ მხარს ირჩევს და, მით უმეტეს, ეს მხარი ვიზუალურად მეორეზე მაღლა დგას, სასურველია გაირკვეს, რატომ არის მისთვის ასეთი მდგომარეობა უფრო კომფორტული.
რისკის შეფასება მხოლოდ იმის მიხედვით შეუძლებელია, ჩანთა ერთ მხარზეა თუ ორივეზე. მნიშვნელობა აქვს რამდენიმე გარემოებას: ჩანთის წონას, რამდენ ხანს ატარებს მას ბავშვი, რა მანძილს გადის ფეხით, რამდენად შეესაბამება ზურგჩანთის ზომა ბავშვს, სწორად არის თუ არა ღვედები მორგებული და თავად ბავშვის სხეულის თავისებურებებს.
ერთია, როდესაც ბავშვი მანქანიდან გადმოდის, ჩანთას ერთ მხარზე გადაიკიდებს და სკოლამდე რამდენიმე ათეულ მეტრს გაივლის, და სულ სხვაა, როდესაც ყოველდღე ასე დადის 20-30 წუთის განმავლობაში, შემდეგ ჩანთას სკოლაშიც ატარებს და სახლშიც იმავე გზით ბრუნდება.
რაც უფრო მძიმეა ზურგჩანთა და რაც უფრო დიდხანს ატარებს მას ბავშვი, მით უფრო მნიშვნელოვანი ხდება დატვირთვა. დიდი ზომის ჩანთაც დამატებით პრობლემას ქმნის, განსაკუთრებით მაშინ, თუ ის ძალიან დაბლა და ზურგიდან მოშორებით კიდია — ასეთ შემთხვევაში ბავშვს სხეულის მდგომარეობის უფრო მეტად შეცვლა უწევს.
ამის შესაფასებლად ყველაზე მარტივი გზა ბავშვისთვის გვერდიდან დაკვირვებაა მაშინ, როდესაც ჩანთა მთლიანად შევსებულია და ბავშვი დადის.
ყურადღება მიაქციეთ, ხომ არ იხრება ბავშვი მკვეთრად წინ ან გვერდზე, ხომ არ აქვს მუდმივად ერთი მხარი აწეული, ხომ არ ეცვლება სიარული, ხომ არ უწევს ჩანთის ხელით დაჭერა ან ხშირად შესწორება. ასევე საყურადღებოა ღვედებისგან დარჩენილი მტკივნეული კვალი, სწრაფი დაღლა, კისრის, მხრების ან ზურგის ტკივილი, ხელებში დაბუჟება ან ჩხვლეტის შეგრძნება.
თუ ბავშვს ჩანთის დიდხანს ტარება უწევს, უმჯობესია ორივე ღვედი გამოიყენოს. ისინი დაახლოებით თანაბრად უნდა იყოს მორგებული, რათა ზურგჩანთა სიმეტრიულად იდგეს და ზურგს საკმაოდ მჭიდროდ ეკვროდეს.
ღვედები ზედმეტად არ უნდა დავაგრძელოთ ისე, რომ ჩანთა დუნდულების მიდამომდე ჩამოეკიდოს. რაც უფრო შორსაა ტვირთი ზურგიდან და რაც მეტად მოძრაობს სიარულისას, მით მეტი ძალისხმევა სჭირდება სხეულს მის დასასტაბილურებლად.
ზურგჩანთის ძირითადი ნაწილი ზურგის ცენტრში უნდა მდებარეობდეს, მისი ქვედა კიდე კი დაახლოებით წელის მიდამოში და არა მასზე მნიშვნელოვნად დაბლა. ყველაზე მძიმე ნივთები უმჯობესია ზურგთან ახლოს ჩავაწყოთ — ასე სიმძიმის ცენტრი სხეულთან ახლოს რჩება და ბავშვს გამართული მდგომარეობის შენარჩუნება უადვილდება.
თუ ჩანთას მკერდის ან წელის შესაკრავი აქვს, შედარებით მძიმე ტვირთის დროს მათი გამოყენებაც სასარგებლოა — ისინი ზურგჩანთას უკეთ აფიქსირებს და სიარულის დროს მის რხევას ამცირებს.
სასურველია თავად ზურგჩანთას ჰქონდეს შედარებით ბრტყელი, ფორმის შემნარჩუნებელი ზურგის ნაწილი. ძალიან რბილ, ტომრის ფორმის ჩანთაში ნივთები ადვილად გადაადგილდება და ამობურცულმა საგნებმა დატვირთვა შეიძლება თანაბრად ვერ გადაანაწილოს.