მშობლებს სურთ, შვილებს საუკეთესო პირობები შეუქმნან — კარგი განათლება მისცენ, დაეხმარონ პროფესიის არჩევაში და ზრდასრულ ცხოვრებაში გარკვეული ფინანსური საყრდენიც შეუქმნან. თუმცა ყოველდღიური ხარჯების ფონზე ბავშვის მომავლისთვის თანხის გადადება ხშირად ვერ ხერხდება.
არადა, სწორედ დროა ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ფაქტორი. თუ ბავშვის უნივერსიტეტში ჩაბარებამდე 10–15 წელია დარჩენილი, საჭირო თანხის თანდათან დაგროვება გაცილებით მარტივია, ვიდრე სწავლის დაწყებამდე ერთი ან ორი წლით ადრე დიდი თანხის მოძიება.
როგორ შეიძლება მშობელმა ამისთვის ფინანსური გეგმა შეადგინოს ისე, რომ ოჯახის დღევანდელი ბიუჯეტიც ზედმეტად არ შეზღუდოს?
დიდი თანხის მოკლე დროში დაგროვება რთულია. თუ იმავე მიზნისთვის რამდენიმე წელი გაქვთ, ყოველთვიურად გაცილებით მცირე თანხის გადადებაც საკმარისი შეიძლება აღმოჩნდეს.
ამიტომ ბავშვის განათლებისთვის დანაზოგის შექმნა მაშინაც შეიძლება დაიწყოთ, როდესაც ის ჯერ პატარაა. საწყის ეტაპზე თანხის ოდენობაზე უფრო მნიშვნელოვანი რეგულარულობაა.
ჯერ ჩამოწერეთ ოჯახის ყოველთვიური შემოსავალი და აუცილებელი ხარჯები — საკვები, კომუნალური გადასახადები, სესხები, ტრანსპორტი, განათლება და სხვა მუდმივი ხარჯები.
ამის შემდეგ განსაზღვრეთ, რა თანხის გადადება შეგიძლიათ ისე, რომ დანაზოგის გამო ყოველდღიური საჭიროებების დაკმაყოფილება არ გაგიჭირდეთ.
უმჯობესია თუნდაც ძალიან მცირე, მაგრამ რეალური თანხა შეარჩიოთ, რომლის გადადებასაც ყოველთვიურად, სტაბილურად შეძლებთ.
თუ მთავარი მიზანი ბავშვის უმაღლესი განათლებაა, შეგიძლიათ დღევანდელი ფასებით ნახოთ რამდენიმე უნივერსიტეტის სწავლის საფასური.
აუცილებელი არ არის უკვე იცოდეთ, კონკრეტულად რომელ უნივერსიტეტში ისწავლის ბავშვი. შეგიძლიათ აიღოთ რამდენიმე თქვენთვის მისაღები უნივერსიტეტის საშუალო ღირებულება და ამ თანხით იხელმძღვანელოთ.
გასათვალისწინებელია ისიც, რომ თუ უნივერსიტეტში ჩაბარებამდე მრავალი წელია დარჩენილი, დღევანდელი სწავლის საფასური მომავალში შესაძლოა გაიზარდოს.
მაგალითად, თუ გადაწყვიტეთ, რომ ბავშვის სწავლისთვის გარკვეული თანხა 10 წელიწადში უნდა გქონდეთ, მიზნობრივი თანხა დარჩენილ თვეებზე გადაანაწილეთ.
ასე ბუნდოვანი სურვილი — „ბავშვისთვის ფული უნდა გადავდო“ — კონკრეტულ გეგმად იქცევა: რამდენის დაგროვება გსურთ, რამდენი წელი გაქვთ ამისთვის და დაახლოებით რამდენის გადადებაა საჭირო ყოველთვიურად.
ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში გასათვალისწინებელია ინფლაციაც — დროთა განმავლობაში ერთი და იმავე თანხის მსყიდველუნარიანობა მცირდება.
საქართველოში მშობელს შეუძლია განიხილოს, მაგალითად, საბანკო ანაბარი ან სხვა ფინანსური ინსტრუმენტები. თუმცა ანაბრისა და ინვესტიციის ერთმანეთისგან განსხვავება მნიშვნელოვანია: ინვესტიციას შესაძლოა უფრო მაღალი შემოსავლის შესაძლებლობა ჰქონდეს, მაგრამ მასთან დაკავშირებულია თანხის დაკარგვის რისკიც.
განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც საქმე ბავშვის განათლებისთვის აუცილებელ ფულს ეხება, მხოლოდ მაღალი მოსალოდნელი შემოსავლის გამო სარისკო გადაწყვეტილების მიღება არ ღირს.
დანაზოგის შექმნის ერთ-ერთი მთავარი პირობა რეგულარულობაა. ამის გასამარტივებლად შეიძლება ხელფასის მიღებისთანავე წინასწარ განსაზღვრული თანხა ცალკე ანგარიშზე გადაირიცხოს.
ასეთ შემთხვევაში დანაზოგი აღარ არის ის თანხა, „რაც თვის ბოლოს დარჩება“ — ის ოჯახის ბიუჯეტის ერთ-ერთ დაგეგმილ ნაწილად იქცევა.
თუ დანაზოგს სარგებელი ერიცხება და მიღებულ შემოსავალსაც ისევ დანაზოგში ტოვებთ, მომდევნო პერიოდში სარგებელი უკვე არა მხოლოდ თავდაპირველ თანხას, არამედ მანამდე დაგროვილ შემოსავალსაც ერიცხება.
მისი ეფექტი განსაკუთრებით ხანგრძლივ პერიოდში ჩანს. სწორედ ამიტომ ბავშვის დაბადებიდან ან ადრეული ასაკიდან დაწყებულ მცირე დანაზოგსაც კი შეიძლება წლების შემდეგ მნიშვნელოვანი შედეგი ჰქონდეს.
ბავშვის მომავლისთვის ფინანსური რეზერვის შექმნა არ ნიშნავს, რომ მშობელმა დღეს ყველაფერზე უარი უნდა თქვას. უფრო რეალისტური მიდგომაა ისეთი თანხის შერჩევა, რომლის რეგულარულად გადადებაც ოჯახის ცხოვრების ხარისხს მნიშვნელოვნად არ დაეტყობა.
ამასთან, ბავშვისთვის შექმნილი ფინანსური საყრდენი მხოლოდ უნივერსიტეტის სწავლის საფასური არ არის. მომავალში ეს თანხა შეიძლება გამოყენებული იყოს უცხოეთში სწავლისთვის, პროფესიული განათლებისთვის, საცხოვრებლად სხვა ქალაქში გადასვლისთვის ან დამოუკიდებელი ცხოვრების დასაწყებად.
საქართველოში ბავშვისთვის დანაზოგის შექმნა დიდი თანხით დაწყებას სულაც არ მოითხოვს. მაგალითად, თუ მშობელი ბავშვის დაბადებიდან 18 წლის განმავლობაში ყოველთვიურად მხოლოდ 50 ლარს გადადებს, სარგებლის გარეშე 10 800 ლარი დაუგროვდება; 100 ლარის შემთხვევაში — 21 600 ლარი, ხოლო 200 ლარის შემთხვევაში — 43 200 ლარი.
თუ თანხა უბრალოდ ანგარიშზე კი არ ინახება, არამედ სარგებლის მომტან ანაბარზე თავსდება, საბოლოო დანაზოგი გაცილებით მეტი შეიძლება იყოს. 2026 წლის სექტემბერში საქართველოს ეროვნული ბანკის მონაცემებით, სხვადასხვა ბანკში 12-თვიანი ლარის ვადიანი დეპოზიტების ეფექტური განაკვეთი დაახლოებით 9–10%-ის ფარგლებშია, თუმცა პირობები და პროცენტები დროთა განმავლობაში იცვლება.
მაგალითად, პირობითად 9%-იანი წლიური სარგებლის შენარჩუნების შემთხვევაში, ყოველთვიურად 50 ლარის გადადებით 18 წელიწადში დაახლოებით 26 800 ლარი დაგროვდებოდა; 100 ლარის შემთხვევაში — 53 600 ლარი, ხოლო 200 ლარის შემთხვევაში — 107 000 ლარზე მეტი. ეს მხოლოდ საილუსტრაციო გამოთვლაა — შეუძლებელია იმის წინასწარ ცოდნა, როგორი იქნება დეპოზიტების განაკვეთები მომდევნო 18 წლის განმავლობაში