როგორ მოვიქცეთ, რომ ბავშვს სათამაშო მალე არ მობეზრდეს და როდის არის საყურადღებო ინტერესის დაკარგვა - მშობლები
როგორ მოვიქცეთ, რომ ბავშვს სათამაშო მალე არ მობეზრდეს და როდის არის საყურადღებო ინტერესის დაკარგვა
მშობლები ცდილობენ, შვილებს საინტერესო სათამაშოები შეუძინონ, თუმცა ხშირად ბავშვი ახალ ნივთს რამდენიმე წუთს უთმობს და შემდეგ ინტერესს კარგავს. რატომ ხდება ასე და როგორ შეიძლება ამ ვითარების შეცვლა?
რატომ ბეზრდებათ ბავშვებს სათამაშოები?
პირველ რიგში, უნდა გვესმოდეს, რომ ასეთი ქცევა უმეტეს შემთხვევაში სრულიად ბუნებრივია. მშობელმა შესაძლოა დიდი დრო და თანხა დახარჯა სათამაშოს შესარჩევად, ამიტომ გულდასაწყვეტია, როცა ბავშვი მის მიმართ ინტერესს არ იჩენს. თუმცა ბავშვს ამით ცუდი არაფერი ჩაუდენია.
პატარა ბავშვებისთვის ხშირად უფრო მნიშვნელოვანია არა თავად ნივთი, არამედ თამაშის პროცესი. ახალი სათამაშო თავდაპირველად აღფრთოვანებას იწვევს, მაგრამ როგორც კი ბავშვი აღმოაჩენს, როგორ მუშაობს, ინტერესი შეიძლება სწრაფად გაუქრეს. განსაკუთრებით მაშინ, თუ სათამაშოს მხოლოდ ერთი ფუნქცია აქვს.
მნიშვნელოვანია ბავშვის ინდივიდუალური ინტერესებიც. ზოგს კონსტრუქტორები მოსწონს, ზოგს — მანქანები, სხვას კი როლური თამაშები. შესაძლოა, მშობლის მიერ შერჩეული სათამაშო უბრალოდ არ შეესაბამებოდეს მის ინტერესებს ან ასაკს.
კიდევ ერთი მიზეზი სათამაშოების სიმრავლეა. როდესაც ბავშვს ერთდროულად ათობით ნივთი აქვს, შესაძლოა გაუჭირდეს ერთ კონკრეტულ თამაშზე კონცენტრირება და მუდმივად ერთი სათამაშოდან მეორეზე გადადიოდეს.
როგორ შევუნარჩუნოთ ბავშვს სათამაშოების მიმართ ინტერესი?
შეამცირეთ სათამაშოების რაოდენობა. ყველა სათამაშო ერთდროულად არ გამოაჩინოთ. ნაწილი დროებით შეინახეთ და რამდენიმე დღის ან კვირის შემდეგ შეცვალეთ. ასე ბავშვს შესაძლებლობა ექნება, ძველი სათამაშოები ხელახლა აღმოაჩინოს.
თავდაპირველად ერთად ითამაშეთ. ახალი სათამაშო უბრალოდ არ გადასცეთ. აჩვენეთ, როგორ შეიძლება მისი სხვადასხვაგვარად გამოყენება. მაგალითად, კუბებით დღეს სახლი ააშენეთ, ხვალ — ხიდი, ზეგ კი მანქანებისთვის ავტოფარეხი. შემდეგ ბავშვს საშუალება მიეცით, თამაში დამოუკიდებლად გააგრძელოს.
შეარჩიეთ მრავალფუნქციური სათამაშოები. კუბები, კონსტრუქტორები, პლასტილინი, თოჯინები და სხვა მსგავსი ნივთები ბავშვს საშუალებას აძლევს, თავად მოიფიქროს თამაშის სცენარები. ასეთი სათამაშოები ხშირად უფრო დიდხანს ინარჩუნებს ინტერესს, ვიდრე ის ნივთები, რომლებიც მხოლოდ ერთ მოქმედებას ასრულებს.
ნუ იჩქარებთ ახლის ყიდვას. თუ ბავშვს სათამაშო მობეზრდა, ეს არ ნიშნავს, რომ დაუყოვნებლივ სხვა უნდა შეუძინოთ. მიეცით დრო, თავად მოიფიქროს გასართობი. ასაკის შესაბამისად, მცირე მოწყენილობაც შეიძლება დამოუკიდებელი თამაშისა და წარმოსახვის განვითარების შესაძლებლობად იქცეს.
დააკვირდით ბავშვის ინტერესებს. სანამ სათამაშოს შეიძენთ, დაფიქრდით, რით ერთობა ყველაზე დიდხანს. არჩევანი მის რეალურ ინტერესებს უნდა ეფუძნებოდეს და არა მხოლოდ იმას, რაც მაღაზიაში ლამაზად გამოიყურება.
ნუ აიძულებთ თამაშს. თუ ბავშვს სათამაშო არ მოეწონა, ნუ შეახსენებთ, რამდენი გადაიხადეთ ან რამდენი იწვალეთ მის შესარჩევად. ასეთი საყვედურები ინტერესს ვერ გაუჩენს და შესაძლოა თამაშთან უსიამოვნო ემოციები დააკავშიროს.
როდის არის საყურადღებო ინტერესის დაკარგვა?
თუ ბავშვი ახალ სათამაშოს რამდენიმე წუთში გვერდზე დებს, ეს თავისთავად პრობლემაზე არ მიუთითებს. თუმცა თუ მან მოულოდნელად დაკარგა ინტერესი ყველა იმ საქმიანობის მიმართ, რომელიც ადრე სიამოვნებას ანიჭებდა, განსაკუთრებით თუ შეიცვალა მისი განწყობა ან ქცევაც, სასურველია პედიატრთან კონსულტაცია.
მთავარია გვახსოვდეს, რომ ბავშვს ბევრი სათამაშო არ სჭირდება. მისთვის გაცილებით მნიშვნელოვანია საინტერესო თამაში, აღმოჩენის შესაძლებლობა და მშობელთან ურთიერთობა. ზოგჯერ უბრალო მუყაოს ყუთით ერთად მოგონილი თამაში გაცილებით მეტ სიხარულს ანიჭებს, ვიდრე ძვირად ღირებული სათამაშო.
