სახლში მომზადებული მურაბა, კომპოტი, მწნილი, პომიდვრის საწებელი თუ ბოსტნეულის კონსერვი ბევრი ოჯახის ზამთრის მარაგის განუყოფელი ნაწილია. თუმცა კონსერვირებისას ერთ-ერთი ყველაზე სერიოზული საფრთხე ბოტულიზმია — იშვიათი, მაგრამ სიცოცხლისთვის საშიში მოწამვლა, რომელიც შესაძლოა არასწორად მომზადებულ პროდუქტს უკავშირდებოდეს.
ბევრს ჰგონია, რომ თუ ქილა კარგად გამოხარშა, მასში მდუღარე პროდუქტი ჩაასხა და თავსახური ჰერმეტულად დაახურა, კონსერვი უკვე უსაფრთხოა. სინამდვილეში ბოტულიზმისგან დაცვა მხოლოდ ქილის სტერილიზაციაზე არ არის დამოკიდებული. გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს პროდუქტის მჟავიანობას, კონსერვირების ტემპერატურას, დამუშავების ხანგრძლივობასა და შენახვის პირობებს.
ბოტულიზმის ბაქტერია ჩვეულებრივ დუღილს უძლებს.განსაკუთრებით ხელსაყრელი პირობები იქმნება მაშინ, როდესაც პროდუქტი დაბალი მჟავიანობისაა, ჰერმეტულად არის დახურული და ოთახის ტემპერატურაზე ინახება. ჟანგბადის ნაკლებობა ბაქტერიას ხელს უწყობს, ხოლო წარმოქმნილი ტოქსინი შესაძლოა არც სუნით, არც გემოთი და არც გარეგნულად გამოვლინდეს.
სწორედ ამიტომ არ შეიძლება კონსერვის უსაფრთხოების შეფასება მხოლოდ იმით, რომ თავსახური არ არის გაბერილი და პროდუქტს ჩვეულებრივი სუნი აქვს.
ბოტულიზმისგან დაცვის ერთ-ერთი მთავარი ფაქტორი საკმარისი მჟავიანობაა.
ბაქტერია ვერ წარმოქმნის ტოქსინს საკვებში, რომლის pH 4,6-ზე დაბალია. თუმცა მხოლოდ ის, რომ პროდუქტი გემოთი მჟავეა, მისი უსაფრთხოების დასადგენად საკმარისი არ არის.
ხილის მრავალი სახეობა ბუნებრივად მჟავეა, მაგრამ ბოსტნეულის უმეტესობა — არა.
განსაკუთრებული ყურადღება სჭირდება პომიდორსაც. მიუხედავად იმისა, რომ ის მჟავე პროდუქტად ითვლება, მისი მჟავიანობა ჯიშის, სიმწიფისა და სხვა ფაქტორების მიხედვით იცვლება. ამიტომ პომიდვრის კონსერვირების რეცეპტები ხშირად ითვალისწინებს ლიმონმჟავას ან ბოთლში ჩამოსხმული ლიმონის წვენის დამატებას.
თუ პომიდვრის საწებელს წიწაკა, ხახვი, ნიორი ან სხვა დაბალი მჟავიანობის ინგრედიენტები ემატება, საერთო მჟავიანობა შესაძლოა კიდევ უფრო შემცირდეს.
მნიშვნელოვანია: ძმრის ან ლიმონმჟავას თვითნებურად დამატება უსაფრთხო კონსერვირების გარანტია არ არის. საჭიროა შემოწმებული რეცეპტის დაცვა, რომელშიც მჟავას რაოდენობა და ინგრედიენტების პროპორციები ზუსტად არის განსაზღვრული.
ხორცი, თევზი, სოკო, ლობიო, მწვანე ბარდა და ბევრი სხვა ბოსტნეული დაბალი მჟავიანობის პროდუქტებია.
მათი ჩვეულებრივ ქვაბში ხარშვა, ქილების მდუღარე წყალში მოთავსება ან ღუმელში გაცხელება ბოტულიზმის სპორების გასანადგურებლად საკმარისი არ არის.
ამიტომ ამ პროდუქტების სახლში კონსერვირება მიზანშეწონილი არ არის. მათ გაცილებით მაღალი რისკი აქვთ.
ბევრი დიასახლისი პომიდვრის ან წიწაკის საწებელს დიდხანს ხარშავს, შემდეგ მდუღარე მდგომარეობაში ასხამს წინასწარ გარეცხილ და გაცხელებულ ქილებში და მაშინვე ხუფავს.
ამ მეთოდს ცხელი ჩამოსხმა ეწოდება.
მაღალი ტემპერატურა მიკროორგანიზმების ნაწილს ანადგურებს, თუმცა ბოტულიზმის სპორები გადარჩება. გარდა ამისა, ქილის თავსახური, შიდა ზედაპირი და პროდუქტის სხვადასხვა ნაწილი ერთნაირ თერმულ დამუშავებას ყოველთვის არ გადის.
ამიტომ მხოლოდ ცხელი ჩამოსხმა არ ითვლება ოთახის ტემპერატურაზე ხანგრძლივი შენახვისთვის საკმარის მეთოდად.
მაღალი მჟავიანობის პროდუქტები უნდა დაკონსერვდეს შესაბამისი რეცეპტით, რომელიც, როგორც წესი, ითვალისწინებს უკვე სავსე ქილების მდუღარე წყლის აბაზანაში დამუშავებას ან სხვა დადასტურებულ მეთოდს.
ცარიელი მინის ქილების გამოხარშვა ამცირებს სხვადასხვა მიკროორგანიზმის რაოდენობას, რომლებიც კონსერვის გაფუჭებას იწვევს.
თუმცა ბოტულიზმის გამომწვევი ბაქტერიის სპორები ჩვეულებრივ დუღილს უძლებს. შესაბამისად, ქილების 10–15 წუთით გამოხარშვა ვერ ჩაანაცვლებს პროდუქტის უსაფრთხო კონსერვირებას.
თუ შევსებული ქილები შემოწმებული რეცეპტის მიხედვით მდუღარე წყალში სულ მცირე 10 წუთით მუშავდება, სიმაღლის შესაბამისი დროის გათვალისწინებით, ცარიელი ქილების წინასწარი სტერილიზაცია, როგორც წესი, აუცილებელი აღარ არის.
კონსერვირებისას მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ ინგრედიენტების შერჩევა, არამედ მათი ზუსტი რაოდენობაც.
მაგალითად, თუ შემოწმებული რეცეპტი ითვალისწინებს გარკვეული რაოდენობის პომიდორს, წიწაკას, ხახვსა და მჟავას, წიწაკის ან ხახვის რაოდენობის გაზრდამ შესაძლოა პროდუქტის მჟავიანობა შეცვალოს.
ასევე მნიშვნელოვანია საწებლის სისქე. ძალიან სქელი მასა შეიძლება სხვაგვარად ცხელდებოდეს, რის გამოც თავდაპირველი რეცეპტით განსაზღვრული დამუშავების დრო საკმარისი აღარ აღმოჩნდეს.
ამიტომ განსაკუთრებით სახიფათოა თვითნებურად შეცვლილი რეცეპტების გამოყენება, როდესაც კონსერვი ოთახის ტემპერატურაზე უნდა ინახებოდეს.