ალუმინის ფოლგა თითქმის ყველა სამზარეულოში გვხვდება — მას ვიყენებთ პროდუქტის შენახვისთვის, ცხობისას და არომატის შესანარჩუნებლად. თუმცა მისი უსაფრთხოების საკითხი დღემდე აქტუალურია და სპეციალისტების მოსაზრებები ამ თემაზე ერთმნიშვნელოვანი არ არის. ქიმიკოსებს ამასთან დაკავშირებით საინტერესო რჩევები აქვთ.
ფოლგა მზადდება ალუმინის ოქსიდისგან მიღებული ალუმინისგან. თავად ალუმინი და მისი ნაერთები მაღალი ტოქსიკურობით არ გამოირჩევა, თუმცა მაღალი კონცენტრაციით ორგანიზმში მოხვედრამ შესაძლოა გარკვეული რისკები შექმნას. ქიმიკოსების განმარტებით, ამ მხრივ განსაკუთრებით მგრძნობიარეა თირკმელები და კუჭ-ნაწლავის სისტემა.
არსებობს კვლევებიც, რომლებიც ორგანიზმში ალუმინის ნაერთების მომატებულ რაოდენობას უკავშირებს ალცჰაიმერისა და პარკინსონის დაავადებების განვითარების შესაძლო რისკებს. თუმცა ეს კავშირი დღემდე აქტიური სამეცნიერო განხილვის საგანია და საბოლოოდ დადასტურებულად არ მიიჩნევა.
სპეციალისტები გვირჩევენ:
არ დავუშვათ ფოლგის კონტაქტი მჟავე პროდუქტებთან — მაგალითად, ლიმონის წვენთან, პომიდორთან, ძმართან;
მოვერიდოთ მარილიან ხსნარებთან პირდაპირ შეხებას;
განსაკუთრებული სიფრთხილე გამოვიჩინოთ მაღალი ტემპერატურის პირობებში ღუმელში გამოცხობისას.
ალუმინი ქიმიურად აქტიური მეტალია და მჟავებთან ან მარილებთან ურთიერთქმედებისას შესაძლოა წარმოქმნას ნაერთები, რომლებიც საკვებში გადადის. მაღალი ტემპერატურა ამ პროცესს აჩქარებს.
ექსპერტები არ გვირჩევენ ფოლგის განმეორებით გამოყენებას. მისი ზედაპირი შეიძლება დაზიანდეს, ხოლო დარჩენილი საკვების ნაწილაკები ხელს უწყობს ახალი ქიმიური ნაერთების წარმოქმნას.
ზოგიერთ შემთხვევაში უკეთესი ალტერნატივაა:
პერგამენტის ქაღალდი
სილიკონის ფორმები
მინის ან კერამიკული ჭურჭელი
გონივრული და ფრთხილი გამოყენების შემთხვევაში საკვები ფოლგა ჯანმრთელობისთვის უსაფრთხოდ ითვლება. მარტივი რეკომენდაციების დაცვა — განსაკუთრებით მჟავე პროდუქტებთან და მაღალი ტემპერატურის პირობებში — საშუალებას გვაძლევს, მინიმუმამდე დავიყვანოთ ალუმინთან დაკავშირებული პოტენციური რისკები.
ფოლგის არჩევისას შეგვიმჩნევია, რომ ზოგი ფოლგა უფრო სქელი და ძვირად ღირებულია, ზოგი კი თხელი და შედარებით იაფი. მათ შორის განხვავება მხოლოდ პრაქტიკულ გამოყენებაში როდია. თხელი ფოლგა უფრო მოქნილი და ეკონომიურია, ადვილად ეხვევა პროდუქტს და შესაფერისია საკვების შენახვისთვის ან მსუბუქი ტემპერატურული დამუშავებისთვის. თუმცა მისი მთავარი მინუსი ისაა, რომ მარტივად იხევა და მექანიკური დაზიანების შემთხვევაში საკვებთან კონტაქტის არეალი იზრდება.
სქელი ფოლგა უფრო უკეთ უძლებს მაღალ ტემპერატურას. გამოცხობისას, განსაკუთრებით მაშინ, როდესაც საკვები დიდხანს რჩება ღუმელში, სქელი ფოლგა ნაკლებად ზიანდება და უკეთ ინარჩუნებს ფორმას. ეს მნიშვნელოვნად ამცირებს იმის რისკს, რომ ზედაპირი დაირღვეს და ალუმინი უფრო აქტიურად გადავიდეს საკვებში.
თუმცა მნიშვნელოვანია გვახსოვდეს, რომ არც თხელი და არც სქელი ფოლგა არ არის იდეალური მჟავე ან მარილიანი პროდუქტებისთვის. ამ თვალსაზრისით სისქე რისკს სრულად არ აუქმებს, თუმცა სქელი ფოლგა შედარებით სტაბილურია.
ამრიგად, თუ საქმე ეხება მაღალ ტემპერატურაზე ხანგრძლივ გამოცხობას, სქელი ფოლგა უფრო პრაქტიკული და უსაფრთხო არჩევანია. ხოლო მოკლევადიანი გამოყენებისთვის ან პროდუქტის დროებითი შეფუთვისთვის თხელი ფოლგაც საკმარისია, იმ პირობით, რომ იგი არ იქნება მჟავე გარემოსთან კონტაქტში.