ზაფხულთან ერთად ალუბლის სეზონიც მოდის, თუმცა ეს წვნიანი და არომატული კენკრა საკმაოდ მალფუჭებადია. იმისათვის, რომ ზამთრის ცივ დღეებშიც შევძლოთ ალუბლის გემოთი ტკბობა, მისი სწორად შენახვაა საჭირო. არსებობს რამდენიმე ნაცადი და ეფექტური მეთოდი, რომელთაგან თითოეულს თავისი წესი და თავისებურება აქვს.
გაყინვა ყველაზე პოპულარული და მარტივი გზაა, რადგან ასე კენკრა მაქსიმალურად ინარჩუნებს ვიტამინებსა და პირვანდელ გემოს. აქ კი მთავარი კითხვა ჩნდება: შეიძლება თუ არა ალუბლის კურკიანად გაყინვა?
დიახ, კურკიანი ალუბლის გაყინვა აბსოლუტურად შესაძლებელია და უფრო მეტიც, ამ დროს კენკრა ნაკლებ წვენს კარგავს, ინარჩუნებს ფორმას და გაყინვის პროცესიც ბევრად სწრაფია. თუმცა, გასათვალისწინებელია ერთი მნიშვნელოვანი ფაქტორი: კურკიანი ალუბალი საყინულეში 6-დან მაქსიმუმ 12 თვემდე უნდა გააჩეროთ. დროთა განმავლობაში, კურკაში არსებული ნივთიერება (ამიგდალინი) შეიძლება დაიშალოს და მცირე რაოდენობით ტოქსიკური ციანიდი გამოყოს, ამიტომ კურკიანი მარაგების მომდევნო სეზონამდე შენახვა რეკომენდებული არ არის.
თუ ალუბალს უკურკოდ გაყინავთ, ის იდეალური იქნება ზამთარში ნამცხვრებისთვის, კომპოტებისა და სოუსებისთვის. გაყინვის წინ კენკრა კარგად გარეცხეთ, გააცალეთ ყუნწები, აუცილებლად გააშრეთ ტილოზე (რომ ერთმანეთს არ მიეყინოს), დააწყვეთ ლანგარზე ერთ ფენად, შედგით საყინულეში რამდენიმე საათით და მხოლოდ ამის შემდეგ გადაიტანეთ სპეციალურ პარკებში ან კონტეინერებში.
ეს ტრადიციული მეთოდია, რომელიც ალუბლის შენახვას ოთახის ტემპერატურაზეც კი ხდის შესაძლებელს. კომპოტის შემთხვევაში, კურკიანი ალუბალი სასმელს განსაკუთრებულ, ნუშისებრ არომატს აძლევს, თუმცა აქაც მოქმედებს წესი: კურკიანი კომპოტები ერთ წელზე მეტხანს არ უნდა შეინახოთ. მურაბისთვის კი, განსაკუთრებით თუ მას ბავშვებისთვის ან საცხობად გეგმავთ, უმჯობესია კურკა თავიდანვე გამოაცალოთ. შაქარი საუკეთესო ბუნებრივი კონსერვანტია, რომელიც კენკრას გაფუჭებისგან იცავს.
თუ გსურთ, რომ ალუბალმა ბუნებრივი გემო შეინარჩუნოს და თან ბევრი შაქარი არ გამოიყენოთ, ეს მეთოდი საუკეთესოა. უკურკო ალუბალს ათავსებენ სუფთა ქილებში, თითოეულ ფენას ძალიან მცირე რაოდენობის შაქარს აყრიან (ან საერთოდ უშაქროდ აკეთებენ) და ქილებს სტერილიზაციას უტარებენ მდუღარე წყალში. ალუბალი გამოყოფს საკუთარ წვენს, რომელშიც თავადვე იხარშება. ასეთი კონსერვი შესანიშნავია ზამთარში ხაჭოსთან, ბლინებთან ან დესერტებთან ერთად.
ნაკლებად გავრცელებული, მაგრამ ძალიან გემრიელი მეთოდია ალუბლის ჩირის დამზადება. ამისათვის აუცილებელია კურკის გამოცლა. კენკრას აშრობენ სპეციალურ ელექტრო საშრობში, მზეზე ან ღუმელში დაბალ ტემპერატურაზე (დაახლოებით 60-70 გრადუსზე) რამდენიმე საათის განმავლობაში. გამომშრალი ალუბალი მდიდარია ანტიოქსიდანტებით, იკავებს ძალიან ცოტა ადგილს და მინის ქილაში შენახვისას მთელ ზამთარს ძლებს. მისი გამოყენება შეიძლება როგორც სასარგებლო წასახემსებლად, ისე კექსებსა და გრანოლაში.