სტალინის ერთადერთი ქალიშვილი, რომელიც საბჭოთა კავშირიდან გაიქცა და მამის ჩრდილიდან თავის დაღწევას მთელი ცხოვრება ცდილობდა - კადრები ცნობილი ინტერვიუდან, რომლის დროსაც მას სტალინის ხსენებაზე ისტერიკა ეწყება (ვიდეო) - მშობლები
სტალინის ერთადერთი ქალიშვილი, რომელიც საბჭოთა კავშირიდან გაიქცა და მამის ჩრდილიდან თავის დაღწევას მთელი ცხოვრება ცდილობდა - კადრები ცნობილი ინტერვიუდან, რომლის დროსაც მას სტალინის ხსენებაზე ისტერიკა ეწყება (ვიდეო)
სვეტლანა ალილუევამ, იოსებ სტალინის ერთადერთმა ქალიშვილმა, მთელი ცხოვრება მამის ჩრდილიდან თავის დაღწევისა და საკუთარი იდენტობის პოვნის მცდელობებში გაატარა.
მისი სიძულვილი სიცრუის გაცნობიერებით დაიწყო: 6 წლის ასაკში უთხრეს, რომ დედამისი ავადმყოფობით გარდაიცვალა, თუმცა მოგვიანებით შეიტყო თვითმკვლელობის შესახებ, რომლისკენაც დედას სტალინის დესპოტიზმმა უბიძგა. სვეტლანამ ვერ აპატია მამას ის, რომ მან მისთვის უახლოესი ადამიანი სასოწარკვეთამდე მიიყვანა, შემდეგ კი მისი ხსოვნა, ფაქტობრივად, წაშალა ისტორიიდან.
მოგვიანებით სტალინმა უკვე მისი პირადი სივრცის ნგრევა დაიწყო - რეპრესიებს უტარებდა მის მეგობრებსა და საყვარელ ადამიანებს. მისთვის მამა იქცა ტირანად, რომელიც ანადგურებდა ყველაფერს, რაც მას უყვარდა. მის ცხოვრებას კი კონტროლირებად "ოქროს გალიად" აქცევდა.
საბოლოოდ, სვეტლანამ მასში არა მხოლოდ მამა, არამედ დიქტატორიც შეიძულა და მას "მორალური მონსტრი" უწოდა…
ისტორია ხშირად ტირანების მხოლოდ პოლიტიკურ მემკვიდრეობას ინახავს, თუმცა მათ მიერ დატოვებული პირადი ტრაგედიები ხშირად ჩრდილში რჩება. ამის ყველაზე თვალსაჩინო მაგალითი იოსებ სტალინის ერთადერთი ქალიშვილი, სვეტლანა ალილუევაა. მისი ცხოვრება იყო არა პრივილეგირებული "კრემლის პრინცესას" თავგადასავალი, არამედ სასოწარკვეთილი, მთელი ცხოვრების მანძილზე გაგრძელებული ბრძოლა მამის ჩრდილისგან თავის დასაღწევად და საკუთარი ადამიანური იდენტობის დასაბრუნებლად.
სვეტლანას ტრაგიკული გაუცხოება მამასთან ადრეულ ბავშვობაში, ოჯახური საიდუმლოს გაცნობიერებით დაიწყო. 1932 წელს, როდესაც სვეტლანა სულ რაღაც 6 წლის იყო, დედამისმა, ნადეჟდა ალილუევამ, სტალინთან მორიგი მწვავე დაპირისპირების შემდეგ, სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა. გოგონას ფსიქიკის დასაცავად (ან სიმართლის დასამალად) ბავშვს უთხრეს, რომ დედა მძიმე ავადმყოფობით გარდაიცვალა.
სიმართლემ სვეტლანამდე 10 წლის შემდეგ, მოზარდობისას მიაღწია, თანაც სრულიად შემთხვევით - ინგლისური ენის სწავლისას მან ხელში ჩაიგდო უცხოური ჟურნალი, სადაც დედამისის თვითმკვლელობის შესახებ ეწერა. იმის გაცნობიერებამ, რომ ოჯახი და სახელმწიფო მას წლების განმავლობაში ატყუებდნენ, სვეტლანას უდიდესი ტრავმა მიაყენა. მან ვერ აპატია მამას ის დესპოტიზმი, რომელმაც დედამისი სასოწარკვეთამდე და სუიციდამდე მიიყვანა, და არც ის, რომ სტალინურმა რეჟიმმა ნადეჟდა ალილუევას რეალური ისტორია უბრალოდ წაშალა და გადაწერა.
რაც უფრო იზრდებოდა სვეტლანა, მით უფრო აუტანელი ხდებოდა კრემლის კედლებში ცხოვრება. ის იმყოფებოდა მუდმივი მეთვალყურეობის ქვეშ, ყოველი მისი ნაბიჯი, მეგობარი თუ ნაცნობი უშიშროების სამსახურების მიერ მოწმდებოდა. სტალინისთვის შვილი სახელმწიფო საკუთრებასავით იყო, რომლის პირად ცხოვრებაში ჩარევასაც ის ჩვეულებრივ მოვლენად მიიჩნევდა.
როგორც აღვნიშნეთ, სტალინმა სისტემატურად დაიწყო სვეტლანას პირადი სივრცის ნგრევა. როდესაც 17 წლის სვეტლანას პირველად შეუყვარდა - მასზე ბევრად უფროსი, ცნობილი ებრაელი კინოდრამატურგი ალექსეი კაპლერი - სტალინის რეაქცია სასტიკი იყო. კაპლერი ჯაშუშობის აბსურდული ბრალდებით დააპატიმრეს და 10 წლით გულაგში გადაასახლეს. მოგვიანებით, დიქტატორმა უარი თქვა სვეტლანას პირველი ქმრის, გრიგორი მოროზოვის გაცნობაზეც, მხოლოდ იმ მიზეზით, რომ ის ებრაელი იყო.
სვეტლანა თავის მოგონებებში მამას "მონსტრს" უწოდებდა, რომელიც პასუხისმგებელი იყო მილიონობით ადამიანის სიკვდილზე. 1953 წელს სტალინის სიკვდილმა სვეტლანას შვება მოუტანა, თუმცა საბჭოთა კავშირში მისი გვარი - "სტალინა" - კვლავაც მძიმე ტვირთად რჩებოდა. მან ოფიციალურად მიიღო დედის გვარი და გახდა სვეტლანა ალილუევა, მაგრამ ეს საკმარისი არ აღმოჩნდა.
ნამდვილი გარდატეხა 1967 წელს მოხდა. სვეტლანამ საბჭოთა ხელისუფლებისგან ძლივს მოიპოვა უფლება, გამგზავრებულიყო ინდოეთში, რათა მისი გარდაცვლილი სამოქალაქო ქმრის, ბრეჯეშ სინგჰის ფერფლი განგში განებნია. ნიუ-დელიში ყოფნისას, ნაცვლად მოსკოვში დაბრუნებისა, მან მოულოდნელი და გაბედული ნაბიჯი გადადგა: მივიდა აშშ-ის საელჩოში და პოლიტიკური თავშესაფარი ითხოვა.
ეს იყო ცივი ომის პერიოდის ერთ-ერთი ყველაზე ხმაურიანი სენსაცია - საბჭოთა იმპერიის ყოფილი მბრძანებლის შვილი ამერიკაში გაიქცა.
ამერიკის შეერთებულ შტატებში დასახლების შემდეგ, სვეტლანამ სრულიად უარყო ძველი ცხოვრება. 1970 წელს იგი ცოლად გაჰყვა ამერიკელ არქიტექტორ ვესლი პიტერსს, მიიღო ამერიკის მოქალაქეობა და სახელი ოფიციალურად შეიცვალა - გახდა ლანა პიტერსი.
თავის ინტერვიუებში ის ხშირად აღნიშნავდა, რომ მამის გვარი და წარსული მასში ადამიანურობას კლავდა, ხოლო სახელის შეცვლა იყო უკანასკნელი ფსიქოლოგიური ზღვარი, რომლითაც სურდა საბოლოოდ გაეწყვიტა კავშირი იმ სისხლიან რეჟიმთან, რომელსაც მამამისი მეთაურობდა.
აღსანიშნავია, რომ ინტერნეტში ვირუსულად გავრცელებული კადრებიც არსებობს იმ ინტერვიუდან, რომელშიც სვეტლანას მამის შესახებ ეკითხებიან. ქალს იმდენად მძაფრი რეაქცია ჰქონდა, რომ ინტერვიუ შეაჩერეს. ინტერვიუ ფილმის "სვეტლანა სვეტლანას შესახებ" ფარგლებში, 2008 წელს ჩაიწერა მაშინ, როდესაც სვეტლანა მოხუცთა თავშესაფარში ცხოვრობდა.
ლანა პიტერსმა (სვეტლანა ალილუევამ) სიცოცხლის უკანასკნელი წლები სიმშვიდეში, თუმცა გარკვეულ იზოლაციაში გაატარა. იგი 2011 წელს, 85 წლის ასაკში, აშშ-ში, ვისკონსინის შტატში გარდაიცვალა.
მისი ცხოვრების ისტორია დარჩა იმის მაგალითად, რომ დიქტატურის მსხვერპლი შეიძლება გახდეს თავად დიქტატორის ოჯახის წევრიც, ხოლო თავისუფლების წყურვილი ხშირად ყველაზე მყარ ოქროს გალიასაც კი ამსხვრევს.
