ზაფხულის ცხელ დღეებში ოჯახების უმეტესობა დროს ზღვაზე ან აუზთან ატარებს. ამ სეზონზე საქართველოში საკმაოდ არამდგრადი ამინდები დაემთხვა, განსაკუთრებით, სანაპირო ზოლში. წვიმებს მზიანი დღეები ენაცვლება, თუმცა წყალი იმღვრევა და ინფექციების გავრცელების თვალსაზრისით, ბანაობა არც თუ ჰიგიენურია. ამ დროს ზღვა უფრო კარგი არჩევანია თუ აუზი?
სპეციალისტების განმარტებით, ერთმნიშვნელოვანი პასუხი არ არსებობს. უსაფრთხოება ბევრად უფრო დამოკიდებულია წყლის ხარისხზე, მოვლასა და ჰიგიენურ პირობებზე.
თუ ძლიერი წვიმა მოვიდა, განსაკუთრებით ქალაქის სანაპიროებთან, სპეციალისტები ხშირად რამდენიმე საათით, ზოგჯერ კი 24 საათამდეც, ზღვაში ბანაობისგან თავის შეკავებას გვირჩევენ.
ამის მიზეზი ის არის, რომ წვიმის წყალს ზღვაში ჩააქვს ქუჩებიდან, მდინარეებიდან და სანიაღვრე სისტემებიდან სხვადასხვა დამაბინძურებელი ნივთიერება და მიკროორგანიზმი. ამის გამო წყალში დროებით შეიძლება გაიზარდოს ბაქტერიების რაოდენობა, რაც კუჭ-ნაწლავის ინფექციების, თვალის, ყურისა და კანის გაღიზიანების რისკს ზრდის.
თუ წვიმა ხანმოკლე იყო და სანაპირო აშკარად არ დაბინძურებულა, რისკი გაცილებით ნაკლებია. თუმცა ძლიერი წვიმის შემდეგ, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ზღვის წყალი დამღვრიეულია ან ახლომახლო მდინარე ზღვას უერთდება, სიფრთხილის გამოჩენა ნამდვილად ღირს.
განსაკუთრებული ყურადღება უნდა მიაქციონ მცირეწლოვანი ბავშვების, ორსულებისა და სუსტი იმუნიტეტის მქონე ადამიანების მშობლებმა, რადგან ისინი ნაწლავური ინფექციების მიმართ უფრო მგრძნობიარენი არიან.
ზღვის მარილიანი წყალი ზოგიერთი მიკროორგანიზმის გამრავლებას ნამდვილად აფერხებს, თუმცა ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ზღვა ყოველთვის სტერილურია.
დაბინძურებულ სანაპიროებთან, კანალიზაციის ჩადინების ადგილებთან ან ძლიერი წვიმის შემდეგ წყალში შესაძლოა მოხვდეს ბაქტერიები და სხვა მიკროორგანიზმები, რომლებიც კუჭ-ნაწლავის ინფექციებს, კანის ან ყურის პრობლემებს იწვევს.
განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, ბავშვებმა ზღვის წყალი არ გადაყლაპონ.
კარგად მოვლილი აუზი, სადაც ქლორის დონე და წყლის ფილტრაცია მუდმივად კონტროლდება, ინფექციების გავრცელების თვალსაზრისით ძალიან უსაფრთხოა.
თუმცა, პრობლემა მაშინ ჩნდება, როდესაც:
თუ წყალი სათანადოდ არ მუშავდება, მიკრობები უფრო ადვილად მრავლდება.
რაც უფრო დიდია დამსვენებელთა რაოდენობა, მით უფრო იზრდება წყალში მიკროორგანიზმების მოხვედრის ალბათობა.
თუ ადამიანები აუზში შესვლამდე შხაპს არ იღებენ ან წყალში ავადმყოფობის დროსაც შედიან, ინფექციების გავრცელების რისკი იზრდება.
როგორც ზღვაში, ისე აუზში შესაძლებელია გავრცელდეს:
აუზებში, სადაც ჰიგიენა არასათანადოდაა დაცული, ზოგჯერ სოკოვანი ინფექციების გავრცელების რისკიც უფრო მაღალია, განსაკუთრებით საერთო საშხაპეებსა და გასახდელებში.
ბანაობის შემდეგ აუცილებლად მიიღეთ შხაპი, გამოიცვალეთ სველი საცურაო კოსტიუმი და კარგად გაიმშრალეთ ყურები. ბავშვებს აუხსენით, რომ წყალი არ უნდა გადაყლაპონ, ხოლო თუ სხეულზე ღია ჭრილობა აქვთ, ბანაობისგან დროებით თავი შეიკავონ.
თუ წყალს უსიამოვნო სუნი აქვს, აშკარად მღვრიეა ან სანაპიროზე დაბინძურების ნიშნები შეინიშნება, ასეთ ადგილას ბანაობა არ არის რეკომენდებული.
თუ ზღვის წყალი სუფთაა და სანაპირო ეკოლოგიურად უსაფრთხოა, ზღვა ინფექციების გავრცელების თვალსაზრისით ხშირად უფრო უსაფრთხო გარემოდ მიიჩნევა, რადგან წყალი მუდმივად მოძრაობს და ბუნებრივად განახლდება.
თუმცა, კარგად მოვლილი და სათანადოდ დეზინფიცირებული აუზიც უსაფრთხო არჩევანია.
საბოლოოდ, მთავარი არა ის არის, ზღვაში ბანაობთ თუ აუზში, არამედ რამდენად სუფთაა წყალი და რამდენად იცავთ პირად ჰიგიენას. სწორედ ეს ფაქტორები განსაზღვრავს ინფექციის რისკს ყველაზე მეტად.