„დავალება გააკეთე?“ — „რატომ დაიღალე?“ — „დღეს რა ისწავლე?“ — „ნახე, სხვამ უკვე ყველაფერი იცის...“
სასწავლო წლის დაწყებისას მშობლებს ხშირად ერთი სურვილი აქვთ — ბავშვი მალე დაუბრუნდეს რეჟიმს, კარგად ისწავლოს და ყველაფერი თავიდანვე მოწესრიგებული იყოს. თუმცა ბავშვისთვის სკოლის პირველი კვირები ხშირად სულ სხვა რამეს ნიშნავს: გაღვიძების ძველი რეჟიმის დაბრუნებას, ახალ დატვირთვასთან შეგუებას, მასწავლებლებთან და თანაკლასელებთან ხელახლა ადაპტაციას და ემოციურად საკმაოდ დატვირთულ დღეებს.
ამიტომ სპეციალისტები მშობლებს ურჩევენ, პირველ კვირებში ბავშვისგან იდეალურ შედეგებს კი არა, ადაპტაციას და თანდათანობით ჩართვას ელოდნენ.
ზაფხულში გვიან დაძინება და გვიან გაღვიძება ბევრ ბავშვს ჩვევად ექცა. სკოლა კი ერთ დღეში უბრუნებს ცხოვრების ახალ რიტმს - დილით ადრე ადგომას, რამდენიმე საათის განმავლობაში ყურადღების კონცენტრირებას და დატვირთულ დღეს.
ამიტომ პირველი დღეების დაღლილობა ან დილით ადგომის სირთულე ყოველთვის „სიზარმაცე“ არ არის.
სჯობს, რეჟიმი თანდათან დავასტაბილუროთ და ბავშვს საკმარისი ძილისა და დასვენების საშუალება მივცეთ.
ბავშვი რამდენიმე საათის განმავლობაში უკვე დატვირთულია. სკოლაში ის არა მხოლოდ გაკვეთილებს ესწრება, არამედ მუდმივად უნდა უსმენდეს, იმახსოვრებდეს, პასუხობდეს, ურთიერთობდეს და წესებს მიჰყვეს.
სახლში დაბრუნების შემდეგ მცირე შესვენება შეიძლება სწორედ ის იყოს, რაც მას ენერგიის აღდგენაში დაეხმარება.
დასვენება არ ნიშნავს სიზარმაცეს.შეიძლება ბავშვს ჯერ ჭამა, ცოტა თამაში, გასეირნება ან უბრალოდ მშვიდად ყოფნა დასჭირდეს და ამის შემდეგ უკეთ შეძლოს მეცადინეობა.
პირველი შეფასება ბავშვის შესაძლებლობების საბოლოო საზომი არ არის.თუ პირველ დღეებში დაბალი ქულა მიიღო, გაცილებით სასარგებლოა კითხვა:„რომელი ნაწილი გაგიჭირდა?“ვიდრე:„რატომ მიიღე ასეთი ნიშანი?“
ბავშვმა უნდა იცოდეს, რომ შეცდომა სწავლის პროცესის ნაწილია და ერთი ცუდი შედეგის გამო მშობლის იმედგაცრუების არ უნდა ეშინოდეს.
ასეთი ფრაზები ბავშვის მოტივაციას ყოველთვის არ ზრდის. პირიქით — შეიძლება გაუჩნდეს განცდა, რომ რაც უნდა გააკეთოს, მაინც ვიღაცას ჩამორჩება.უკეთესია, შევადაროთ ბავშვის დღევანდელი შედეგი მის საკუთარ წინა შედეგს.
სკოლიდან დაბრუნებულ ბავშვს კითხვაზე „დღეს რა მოხდა?“ შესაძლოა მხოლოდ ერთი პასუხი ჰქონდეს:„არაფერი.“
და ეს ჯერ კიდევ არ ნიშნავს, რომ რაღაც ცუდი მოხდა.ზოგ ბავშვს საუბრისთვის დრო სჭირდება. შეიძლება სკოლიდან მოსვლისთანავე დაღლილი იყოს და საღამოს თავად მოუნდეს მოყოლა.
შეგვიძლია უბრალოდ ვუთხრათ: „თუ მოგინდება მოყოლა, მე მოგისმენ.“
ეს ბავშვს საშუალებას აძლევს, იცოდეს, რომ საუბრისთვის ყოველთვის მზად არიან, მაგრამ დაკითხვაზე არაა.
ზოგი ბავშვი ახალ გარემოში სწრაფად ერთვება, ზოგი კი თავიდან აკვირდება და შემდეგ იწყებს ურთიერთობას.თუ პირველ დღეებში მარტო ზის ან მხოლოდ ერთ ბავშვთან ურთიერთობს, ეს ავტომატურად პრობლემას არ ნიშნავს.
მნიშვნელოვანია დავაკვირდეთ არა მხოლოდ იმას, რამდენი მეგობარი ჰყავს, არამედ იმასაც, როგორ გრძნობს თავს სკოლაში.
თუ ბავშვი მუდმივად ამბობს, რომ მარტო დარჩა, არავის უნდა მასთან თამაში, სკოლაში წასვლის ეშინია ან თანატოლებთან დაკავშირებული სხვა პრობლემები აქვს, მაშინ უკვე საჭიროა ყურადღების გამახვილება და შესაბამისი დახმარება.
სკოლა, რეპეტიტორი, ინგლისური, სპორტი, მუსიკა, ცეკვა, დამატებითი კურსები... - ზოგჯერ მშობელს სურს, ბავშვმა ყველაფერი მოასწროს, მაგრამ საბოლოოდ დღის ბოლოს ბავშვს თავისუფალი დრო აღარ რჩება.
სასწავლო წლის დასაწყისში კარგი იქნება, თუ დავაკვირდებით, რამდენ დატვირთვას უძლებს კონკრეტული ბავშვი.ზოგჯერ ერთი საათი თავისუფალი თამაშისთვის ან უბრალოდ არაფრის კეთებისთვის გაცილებით საჭიროა, ვიდრე კიდევ ერთი დამატებითი მეცადინეობა.
შეიძლება ბავშვმა რამდენიმე დღის შემდეგ თქვას:„აღარ მინდა სკოლაში წასვლა.“
ამ ფრაზაზე მაშინვე პანიკაში ჩავარდნაც არ არის საჭირო და არც პასუხი — „ყველას უჭირს, შეეგუები“.
სჯობს გავარკვიოთ, რას ნიშნავს მისთვის ეს სიტყვები.
შეიძლება უბრალოდ დაღლილია. შეიძლება დილით ადგომა უჭირს. შეიძლება რომელიმე საგანი არ მოსწონს. შეიძლება მეგობართან იკამათა. შეიძლება მასწავლებელთან ურთიერთობა უჭირს.
და შესაძლოა, უბრალოდ ენატრება ზაფხული.
მშობლის მთავარი ამოცანა პირველ კვირებში ბავშვისთვის იმის ჩვენებაა, რომ მისადმი სიყვარული და მისი ავტორიტეტი ნიშნებზე, დავალებების რაოდენობასა და იდეალურად მოწესრიგებულ დღეზე არ არის დამოკიდებული.
სკოლასთან დაბრუნებასაც თავისი ტემპი აქვს.
პირველი კვირების მთავარი მიზანი შეიძლება არც მაღალი ნიშნები იყოს და არც იდეალური დისციპლინა — არამედ ის, რომ ბავშვმა ახალ სასწავლო წელს თავი უსაფრთხოდ, მოსმენილად და მხარდაჭერილად იგრძნოს.