მას "ამერიკის ყველაზე საძულველი დედა" უწოდეს... - ქალმა საკუთარი შვილების გატაცება გაითამაშა, ხალხს მათ აძებნინებდა, თავად კი პოპულარობას იხვეჭდა - მშობლები

თავის დროზე ამ ამბავმა მთელი ამერიკა შეძრა. უბედური ცოლ-ქმარი ცრემლებს ვერ იკავებდა. ისინი გამტაცებლებს შვილების შინ დაბრუნებას სთხოვდნენ. თუმცა, როდესაც სიმართლე საბოლოოდ გაირკვა, ყველა გაოგნდა...

ახლა კი მკვლელი, შესაძლოა, გათავისუფლდეს.

ბავშვების გაუჩინარება

1994 წლის ოქტომბერში ამერიკის შეერთებული შტატები ბავშვების გაუჩინარების ამბავმა შეძრა. ცოლ-ქმარი სმიტები გამტაცებლებს ცრემლიანი ხმით ევედრებოდნენ, რომ მათთვის პატარები - 3 წლის მაიკლი და 14 თვის ალექსანდრე დაებრუნებინათ.

ათი დღის შემდეგ ამბავმა მოულოდნელი მიმართულება მიიღო: გაუჩინარებული ბიჭების მამა, დევიდი, კამერების წინ გამოჩნდა. მან განაცხადა, რომ თავადაც არ იცოდა, მაგრამ აღმოაჩინა, რომ წლების განმავლობაში შვილების მკვლელთან ცხოვრობდა...

გაირკვა, რომ პატარები საკუთარმა დედამ - სუზანმა მოკლა. მან ბრალი აღიარა. მოსამართლემ ვერდიქტი გამოიტანა - სამუდამო პატიმრობა 30 წლის შემდეგ პირობით ვადამდე გათავისუფლების უფლებით. 2024 წელს - ვადის ამოწურვისას კომისიამ მისი თხოვნა გათავისუფლების შესახებ უარყო. თუმცა, ნოემბერში ახალი მოსმენა გაიმართება. ამჯერად სუზანს ციხიდან გამოსვლის შანსი აქვს...

მძიმე ბავშვობა

სუზან ლი ვოგანი 1971 წლის 26 სექტემბერს სამხრეთ კაროლინას შტატის ქალაქ იუნიონში დაიბადა. ოჯახში ის მესამე შვილი და ერთადერთი გოგონა იყო.

როდესაც ექვსი წელი შეუსრულდა, მის სახლში დიდი უბედურება დატრიალდა - მამამ, ჰარი რეიმ, სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა. სუზანისთვის ეს უდიდესი დარტყმა აღმოჩნდა. წლების განმავლობაში ხელახლა უსმენდა მამის ხმის აუდიოჩანაწერებს, უფრთხილდებოდა მის მონეტების კოლექციას, 13 წლის ასაკში კი საერთოდ გადაწყვიტა, "მასთან წასულიყო"... სუიციდის მცდელობა წარუმატებლად დასრულდა.

დანაკარგს ასე მძიმედ მხოლოდ ის განიცდიდა. უფროსი ძმები მომხდარს სწრაფად შეეგუვნენ. ასევე მოიქცა დედაც, რომელიც გლოვას დიდად არ დაუზიანებია და რამდენიმე კვირაში ცოლად ბევერლი კ. რასელ უმცროსს გაჰყვა. მაშინ ჩანდა, რომ ოჯახი საბოლოოდ ბედნიერად ცხოვრებას დაიწყებდა და რთულ დღეებს გადალახავდა. ბავშვების მამინაცვალი წარმატებული საბირჟო მაკლერი იყო, აქტიური სოციალური პოზიციით. გარდა ამისა, ის რესპუბლიკური პარტიის ადგილობრივ განყოფილებაში მუშაობდა და რელიგიურ "ქრისტიანულ კოალიციასთან" თანამშრომლობდა. მამაკაცი განქორწინებული იყო და წინა ქორწინებიდან 3 შვილი ჰყავდა.

თუმცა, სინამდვილეში ამ ამბავში ნამდვილი ტრაგედია იმალებოდა. როდესაც სუზანი 15 წლის იყო, მამაკაცმა მისი სექსუალურად შევიწროება დაიწყო. 16 წლის ასაკში მან მომხდარის შესახებ სკოლის ფსიქოლოგსა და დედას უამბო. ლინდა მეუღლეს დაელაპარაკა და მისგან პირობა აიღო, რომ მსგავსი რამ არ განმეორდებოდა. ქალი უფრო მეტად იმ ფაქტმა აღაშფოთა, რომ ახლა მისი ქმრის სამარცხვინო ვნებების შესახებ გარშემო მყოფებმა შეიტყვეს. ეს მას ბევრად უფრო აწუხებდა, ვიდრე საკუთარ ქალიშვილთან მომხდარი ფაქტი... მომავალში, მიუხედავად იმისა, რომ ბევერლი ოჯახურ თერაპიას დასთანხმდა, მან სიტყვა არ შეასრულა და გერს რეგულარულად ავიწროებდა.

გასაკვირი არ არის, რომ სუზანს სახლში რაც შეიძლება ნაკლები დროის გატარება სურდა. 17 წლის ასაკში მან სურსათის მაღაზიების ქსელში მოლარედ ნახევარ განაკვეთზე დაიწყო მუშაობა. მისი კარიერა საკმაოდ სწრაფად წავიდა წინ. მალე გოგონამ ბუღალტრის თანამდებობა დაიკავა. იმავე პერიოდში ხანმოკლე რომანი ჰქონდა დაოჯახებულ კოლეგასთან. როდესაც მამაკაცმა სუზანთან ურთიერთობის გაწყვეტის გადაწყვეტილება მიიღო, ქალმა კვლავ სცადა სიცოცხლის თვითმკვლელობით დასრულება...

ამის შემდეგ აქტიურად დაიწყო მუშაობა ფსიქიატრთან, რომელსაც ერთხელ გამოუტყდა, რომ სინამდვილეში მამინაცვალთან მისი სექსუალური ურთიერთობა ნებაყოფლობითი იყო. მომხდარის მთავარ მიზეზს დედაზე ბრაზი წარმოადგენდა. ასეთი აღიარებისთვის მზად არავინ აღმოჩნდა...

ახალი რომანი და ნორმალური ოჯახის შექმნის მცდელობა

საკუთარ თავზე მუშაობის შემდეგ, სუზანი შეხვდა მამაკაცს, რომელთანაც ორმხრივი სიმპათია გაჩნდა. დევიდ სმიტს ის ჯერ კიდევ სკოლის მერხიდან იცნობდა. ისინი კვლავ შეხვდნენ ერთმანეთს სამსახურში, სადაც ის მენეჯერად მუშაობდა. მათი ურთიერთობა საკმაოდ სწრაფად განვითარდა. მალე ქალმა შეიტყო, რომ ორსულად იყო. წყვილმა დაქორწინების გადაწყვეტილება მიიღო, თუმცა ქორწილამდე თერთმეტი დღით ადრე დევიდის უმცროსი ძმა კრონის დაავადებით გარდაიცვალა. ეს სმიტის ოჯახისთვის უდიდესი დარტყმა გახდა. მამამისმა სიცოცხლის თვითმკვლელობით დასრულება სცადა, დედამ კი ყველაფერი ბედის ანაბარა დატოვა და სხვა ქალაქში გადავიდა...

მიუხედავად ყველა უბედურებისა, სუზანი და დევიდი მაინც დაქორწინდნენ და მამაკაცის დიდი ბებიის სახლში დასახლდნენ. 1991 წლის 10 ოქტომბერს წყვილს პირველი შვილი შეეძინა, რომელსაც მაიკლი დაარქვეს. ახალბედა მშობლები შვილზე განსაკუთრებით ზრუნავდნენ. თუმცა, დროთა განმავლობაში მათ სულ უფრო მწვავედ დაიწყეს იმის გაცნობიერება, რომ მათ კავშირში ურთიერთგაგება თითქმის არ არსებობდა. ორივეს თვალწინ ბედნიერი ოჯახის მაგალითი არასდროს ჰქონია, ამიტომ მის შექმნას ვერ ახერხებდნენ.

1992 წლის მარტში ახალგაზრდა ცოლ-ქმარი დაშორდა. მიუხედავად იმისა, რომ ურთიერთობის აღდგენის გარკვეული მცდელობები ორივე მხრიდან იყო, სუზანი უკვე სხვა კოლეგით მოიხიბლა. თუმცა, ნოემბერში გაირკვა, რომ ის დევიდისგან კვლავ ორსულად იყო. მათ ისევ ერთად უნდა დაეწყოთ ცხოვრება. ახალი სახლის პირველადი შენატანისთვის ფული შეაგროვეს და იქ გადავიდნენ. მეუღლეებს ეგონათ, რომ იქ საბოლოოდ შეძლებდნენ ყველაფრის სუფთა ფურცლიდან დაწყებას, თუმცა ეს მხოლოდ ილუზია გამოდგა...

მეორე ვაჟის, ალექსანდრეს, დაბადების შემდეგ, წყვილს სამი კვირა ეყო იმის საბოლოოდ გასაგებად, რომ ეს ქორწინება განწირული იყო. მიუხედავად იმისა, რომ ოჯახური ბედნიერების შექმნა მაინც ვერ შეძლეს, თავიანთი შვილებისთვის კვლავ მზრუნველ და მოსიყვარულე მშობლებად რჩებოდნენ.

ცხოვრების ახალი თავი

დროთა განმავლობაში სუზანმა სამუშაოს შეცვლა გადაწყვიტა. ბუღალტრად დაიწყო მუშაობა ერთ-ერთ უმსხვილეს ადგილობრივ კომპანიაში. ისევე, როგორც წინა ჯერზე, მალე დააწინაურეს - პრეზიდენტისა და გენერალური დირექტორის, ჯეი კერი ფინდლის, აღმასრულებელი მდივანი გახდა. ამ უკანასკნელის ვაჟი, ტომი, იუნიონის ერთ-ერთი ყველაზე სასურველი სასიძო იყო. 1994 წლის იანვარში მათ შორის რომანი გაჩაღდა. იმავე წლის გაზაფხულზე ქალმა გაუგებარი მიზეზების გამო კვლავ გადაწყვიტა დევიდთან დაბრუნება, თუმცა სამი თვის გასვლის შემდეგ მეუღლეები საბოლოოდ დაშორდნენ.

ტომთან ურთიერთობა სუზანისთვის ნამდვილ შვებად იქცა. თუმცა, სანამ ის მათ ბედნიერ მომავალს გეგმავდა, მამაკაცი ამ კავშირის გაწყვეტაზე ფიქრობდა. 1994 წლის ოქტომბერში ფინდლიმ მას წერილი მისწერა, რომელშიც დაშორების შესახებ აუწყა. მან შეახსენა, რომ ისინი სრულიად სხვადასხვა სოციალური ფენიდან იყვნენ. მის უახლოეს გეგმებში არც ქორწილი შედიოდა, არც ბავშვების გაჩენა და მით უმეტეს, არც სხვისი შვილების აღზრდა. მამაკაცმა აღნიშნა, რომ თუ მომავალში სუზანს მაინც სურდა ღირსეულ მამაკაცთან შეხვედრა, შესაბამისად უნდა მოქცეულიყო. წერილის მიღების შემდეგ ქალი ტომის დაშანტაჟებას შეეცადა. სუზანი ამბობდა, რომ ტომის მამასთან სექსუალური ურთიერთობა ჰქონდა...

ქალმა იპოვა ის, ვისზეც ბრაზი იყარა

1994 წლის 25 ოქტომბერს სუზანმა ბავშვები საბავშვო ბაღიდან გამოიყვანა და დაქალს მათთან დარჩენა სთხოვა. თავად ტომ ფინდლის ოფისში გაემართა. იქ მან თავის მართლება სცადა, რომ სინამდვილეში მის მამამისთან არ წოლილა და ეს ყველაფერი მხოლოდ გამოხტომა იყო, რომელსაც მამაკაცი ეჭვიანობამდე უნდა მიეყვანა. თუმცა, ფინდლი უმცროსისთვის ეს სულ ერთი იყო და მან შეძლებისდაგვარად სწრაფად სცადა მისი თავიდან მოცილება.

...იმავე დღის 20:00 საათზე სუზანმა თავისი შვილები მანქანაში ჩასვა და მათთან ერთად სასეირნოდ გაემართა. ჯონ დ. ლონგის ტბასთან, ნაპირზე გაჩერდა. მანქანიდან გადმოსვლისას ქალმა მუხრუჭი აუშვა, ძრავა ხელახლა დაქოქა და მშვიდად უყურა, თუ როგორ დაიწყო ჩაძირვა ავტომობილმა, რომელშიც მისი ვაჟები იმყოფებოდნენ...

ამის შემდეგ სუზანი უახლოესი სახლისკენ გაიქცა და კართან ისტერიულად დაიწყო ბრახუნი. კარის გაღებისას მასპინძლებმა ჰკითხეს, თუ რა მოხდა. მან უამბო ისტორია, რომელიც იქვე შეთხზა: სანამ ის შუქნიშანზე იდგა, მის მანქანას შავკანიანი მამაკაცი მიუახლოვდა. იარაღის დამიზნებით მოითხოვა, რომ მისთვის მანქანა ბავშვებთან ერთად დაეთმო. ქალი ამბობდა, რომ დამორჩილების გარდა არაფერი დარჩენოდა.

შემდეგი ცხრა დღე სუზან სმიტისთვის ნამდვილ ვარსკვლავურ საათად იქცა. ის ამერიკის ცენტრალურ არხებზე რეგულარულად ჩნდებოდა, სადაც გამტაცებელს შვილების სახლში დაბრუნებას სთხოვდა... თუმცა, დროთა განმავლობაში მაყურებლებმა ყურადღება მიაქცია იმასაც, რომ ქალი ისე არ იქცეოდა, როგორც მგლოვიარე დედას შეეფერება. საშინლად აწუხებდა ის, თუ როგორ გამოიყურებოდა ეკრანზე. დროდადრო ქვითინის იმიტირებას ცდილობდა, თუმცა ცრემლი არსად ჩანდა.

"იმ დღეს მაიკლმა მითხრა: "მე შენ მიყვარხარ, დედა". ჩემზე მეტად საკუთარი შვილები არავის უყვარს და მათ არასდროს არანაირ ზიანს არ მივაყენებდი... სადაც არ უნდა იყოთ, გაუძელით, პატარებო! ჩვენ ყველაფერს გავაკეთებთ, რომ თქვენ დაბრუნდეთ!" - ამბობდა ის...

თავდაპირველად ქალი ძალიან ბევრ ადამიანს ეცოდებოდა, თუმცა ნელ-ნელა მის მიმართ უნდობლობა დარჩა.

ამ საქმის ყოფილი მთავარი გამომძიებელი, შერიფი ჰოვარდ უელსი, დიდხანს ეჭვობდა მოყოლილი ისტორიის ჭეშმარიტებას. მას მთელი რიგი უცნაური დეტალები აეჭვებდა. გამომძიებელმა გატაცებული ბიჭების ორივე მშობლის პოლიგრაფზე შემოწმება გადაწყვიტა. სუზანის შედეგები საკმაოდ ორაზროვანი აღმოჩნდა. ის ტელეჯგუფებს ინტერვიუებს ურიგებდა, ყოველდღე კი გამოძიებას ესაუბრებოდა. რაც უფრო მეტ შეკითხვას უსვამდნენ პოლიციელები ქალს, მით უფრო მეტი უზუსტობა ჩნდებოდა საერთო სურათში. ასე, თავდაპირველად ის ამტკიცებდა, რომ თავისი მეგობრის, მაიკლ სინკლერის, მოსანახულებლად წავიდა და ბავშვები თან წაიყვანა. შემდეგ კი თქვა, რომ პატარებს უბრალოდ ასეირნებდა. გარდა ამისა, სიცრუის დეტექტორზე ის ორჯერ შეცდა ერთსა და იმავე შეკითხვაზე: იცის თუ არა, სად არიან მისი შვილები? 1994 წლის 3 ნოემბერს, CBS-ის ეთერში მორიგი პირდაპირი ჩართვის შემდეგ, სმიტი შერიფს კვლავ შეხვდა. მან აცნობა, რომ იმ შუქნიშანზე, სადაც თითქოს მისი მანქანა გაიტაცეს, ყოველთვის მწვანე შუქი ანთია, წითელი კი მხოლოდ მაშინ ინთება, როდესაც გზაჯვარედინს სხვა მანქანა უახლოვდება. მწუხარე დედის პირველი სიტყვებით კი, ახლოს არც ერთი ავტომობილი არ იმყოფებოდა. სუზანს ნერვებმა ვერ გაუძლო: მან გაიაზრა, რომ საბოლოოდ დაკარგა კონტროლი. ქალმა აღიარა, რომ თავდაპირველად თავადაც სიცოცხლის თვითმკვლელობით დასრულება სურდა, თუმცა შემდეგ გადაიფიქრა და მანქანიდან გადმოვიდა.

აღიარების შემდეგ "მაზდა" ტბიდან ამოიღეს, მის ნაპირზე კი მეზობელი შტატების მცხოვრებლებმა დაიწყეს შეკრება. მათ უამრავი თაიგული, უზარმაზარი გვირგვინები, ცისფერი და თეთრი ლენტები მიჰქონდათ ხსოვნისა და გლოვის ნიშნად... ბიჭების დაკრძალვას ყველა საინფორმაციო გამოშვების მაყურებელი ადევნებდა თვალს.

მომდევნო დღეს ეთერში მხოლოდ დევიდიღა ჩნდებოდა. მისი ახლობლების თქმით, მამაკაცი ძალიან ცუდად იყო და კოშმარები ტანჯავდა.

სუზანის აღიარებიდან მალევე საქმეზე სასამართლო პროცესი დაიწყო. სმიტის ადვოკატი დევიდ ბრუკი ამტკიცებდა, რომ ქალის ქმედებები ქრონიკულმა დეპრესიამ გამოიწვია, რომელსაც ვერავინ ამჩნევდა და, შესაბამისად, არც მკურნალობდა. თავის მხრივ, წამყვანი პროკურორი თომას პოუპი ამტკიცებდა, რომ სმიტი სისხლისმსმელი მანიპულატორი იყო, რომელმაც საკუთარი შვილები საყვარლის ყურადღების დასაბრუნებლად მოკლა. ასე შეეძლო მას თავისუფალი ქალი გამხდარიყო და თავიდან მოეშორებინა ისინი, ვინც ტომთან მისი ბედნიერების გზაზე იდგა. ამ უკანასკნელს, სხვათა შორის, სუზანი რეგულარულად იხსენებდა და ნერვიულობდა, ხომ არ გამოჩენილა...

ნაფიც მსაჯულებს ვერდიქტის გამოსატანად სულ რაღაც ორსაათ-ნახევარი დასჭირდათ. 1995 წლის 22 ივლისს სუზან სმიტი დამნაშავედ ცნეს პირველი ხარისხის მკვლელობის ორ მუხლში და 30 წლის შემდეგ პირობით ვადამდე გათავისუფლების უფლებით სამუდამო პატიმრობა მიუსაჯეს. იმავე წელს მისმა მეუღლემ, დევიდმა, დაწერა წიგნი - "გონებას მიღმა. ჩემი ცხოვრება სუზან სმიტთან ერთად". წიგნში მამაკაცი შვილების მკვლელ ცოლთან ცხოვრების შესახებ ღიად საუბრობდა.

"მე კარგი დედა ვიყავი და ჩემი ბიჭები მიყვარდა"

წლების განმავლობაში ქალი მომხდარზე კომენტარის გაკეთებაზე უარს ამბობდა. პირველად მან ლაპარაკი მხოლოდ 2015 წელს გაბედა, როდესაც სამხრეთ კაროლინას გამოცემა The State-ს ინტერვიუ მისცა. მან განმარტა, რომ მთელი ეს დრო მისთვის ძალიან მძიმე იყო და თავდაცვის შესაძლებლობის არ ჰქონდა.

"რაც ყველაზე მეტად ტკივილს მაყენებს, არის ის, რომ ადამიანები ფიქრობენ, თითქოს, ჩემს შვილებს ტანჯვა მამაკაცის გამო მივაყენე. სინამდვილეში, მე არანაირი მოტივი არ მქონია. ამის გაკეთებას არ ვგეგმავდი. მე არ ვარ მონსტრი, როგორადაც საზოგადოებას მივაჩნივარ. კარგი დედა ვიყავი და ჩემი ბიჭები მიყვარდა. გონებადაბინდული ვიყავი", - წერდა სუზანი.

დღემდე ის სასჯელს სამხრეთ კაროლინას შტატში, გრინვუდის ოლქის ციხეში იხდის. მთელი ვადის განმავლობაში ქალი არაერთხელ ამხილეს მსუბუქი ნარკოტიკების მოხმარებასა და ციხის თანამშრომლებთან სექსუალურ კავშირში. მიუხედავად ამისა, 2024 წელს სმიტის დაცვამ მისი გათავისუფლების შუამდგომლობა დააყენა. თუმცა თხოვნა უარყვეს. შეწყალებაზე განაცხადი კიდევ შეიტანეს. მოსმენა 2026 წლის 19 ნოემბერსაა დანიშნული.

...დღეს 54 წლის სუზანი მამაკაცებთან მიმოწერით ირთობს თავს და იმედოვნებს, რომ ციხიდან გამოსვლის შემდეგ პირად ცხოვრებას მოიწყობს. ქალის შესახებ დოკუმენტური ფილმიც გადაიღეს.